วัดทุ่งอ้อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350[1] เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดทุ่งอ้อหลวง แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทุ่งอ้อ" สันนิษฐานว่าวัดทุ่งอ้อเป็นศูนย์กลางร่วมสมัยในยุคของเวียงมโน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการสร้างเมืองเชียงใหม่กว่า 13 ปี บ้างสันนิษฐานว่าสมัยโบราณบริเวณแถบนี้ ได้มีการสู้รบกันระหว่างล้านนากับพม่า จึงทำให้บริเวณนี้ถูกพม่ายึดเอาอาณาเขตบริเวณพื้นที่โดยรวม พร้อมกับการสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดจึงผสมผสานศิลปะพม่า กรมศิลปากรได้ทำการบูรณะวิหารของวัดทุ่งอ้อ เมื่อ พ.ศ. 2539

วิหารศิลปะล้านนา มีลวดลายปูนปั้นประดับทองแป และหน้าบันหัวเสา และป้านลมประดับด้วยประจกสีแบบพม่า (กระจกฉาบด้วยเนื้อชิน) คันทวยเป็นลวดลายฉลุด้วยไม้สัก พระประธานของวิหาร เป็นศิลปะผสมผสานระหว่างพม่าและล้านนา[2]วัดทุ่งอ้อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350[1] เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดทุ่งอ้อหลวง แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทุ่งอ้อ" สันนิษฐานว่าวัดทุ่งอ้อเป็นศูนย์กลางร่วมสมัยในยุคของเวียงมโน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการสร้างเมืองเชียงใหม่กว่า 13 ปี บ้างสันนิษฐานว่าสมัยโบราณบริเวณแถบนี้ ได้มีการสู้รบกันระหว่างล้านนากับพม่า จึงทำให้บริเวณนี้ถูกพม่ายึดเอาอาณาเขตบริเวณพื้นที่โดยรวม พร้อมกับการสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดจึงผสมผสานศิลปะพม่า กรมศิลปากรได้ทำการบูรณะวิหารของวัดทุ่งอ้อ เมื่อ พ.ศ. 2539

วิหารศิลปะล้านนา มีลวดลายปูนปั้นประดับทองแป และหน้าบันหัวเสา และป้านลมประดับด้วยประจกสีแบบพม่า (กระจกฉาบด้วยเนื้อชิน) คันทวยเป็นลวดลายฉลุด้วยไม้สัก พระประธานของวิหาร เป็นศิลปะผสมผสานระหว่างพม่าและล้านนา[2]วัดทุ่งอ้อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350[1] เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดทุ่งอ้อหลวง แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทุ่งอ้อ" สันนิษฐานว่าวัดทุ่งอ้อเป็นศูนย์กลางร่วมสมัยในยุคของเวียงมโน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการสร้างเมืองเชียงใหม่กว่า 13 ปี บ้างสันนิษฐานว่าสมัยโบราณบริเวณแถบนี้ ได้มีการสู้รบกันระหว่างล้านนากับพม่า จึงทำให้บริเวณนี้ถูกพม่ายึดเอาอาณาเขตบริเวณพื้นที่โดยรวม พร้อมกับการสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดจึงผสมผสานศิลปะพม่า กรมศิลปากรได้ทำการบูรณะวิหารของวัดทุ่งอ้อ เมื่อ พ.ศ. 2539

วิหารศิลปะล้านนา มีลวดลายปูนปั้นประดับทองแป และหน้าบันหัวเสา และป้านลมประดับด้วยประจกสีแบบพม่า (กระจกฉาบด้วยเนื้อชิน) คันทวยเป็นลวดลายฉลุด้วยไม้สัก พระประธานของวิหาร เป็นศิลปะผสมผสานระหว่างพม่าและล้านนา[2]วัดทุ่งอ้อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350[1] เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดทุ่งอ้อหลวง แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทุ่งอ้อ" สันนิษฐานว่าวัดทุ่งอ้อเป็นศูนย์กลางร่วมสมัยในยุคของเวียงมโน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการสร้างเมืองเชียงใหม่กว่า 13 ปี บ้างสันนิษฐานว่าสมัยโบราณบริเวณแถบนี้ ได้มีการสู้รบกันระหว่างล้านนากับพม่า จึงทำให้บริเวณนี้ถูกพม่ายึดเอาอาณาเขตบริเวณพื้นที่โดยรวม พร้อมกับการสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดจึงผสมผสานศิลปะพม่า กรมศิลปากรได้ทำการบูรณะวิหารของวัดทุ่งอ้อ เมื่อ พ.ศ. 2539

วิหารศิลปะล้านนา มีลวดลายปูนปั้นประดับทองแป และหน้าบันหัวเสา และป้านลมประดับด้วยประจกสีแบบพม่า (กระจกฉาบด้วยเนื้อชิน) คันทวยเป็นลวดลายฉลุด้วยไม้สัก พระประธานของวิหาร เป็นศิลปะผสมผสานระหว่างพม่าและล้านนา[2]#วัดทุ่งอ้อหลวง