หลายคนในช่วงวัยต่างๆ มักมีความกังวลคนละเรื่อง เช่น ในวัย 20 ปี กลัวการล้มเหลว เพราะเป็นวัยที่ต้องตั้งต้นสร้างตัว วัย 40 ปี กลัวความไม่มั่นคงทางการเงิน เพราะมีภาระรับผิดชอบสูง วัย 60 ปี กลัวสุขภาพและความทรุดโทรมของร่างกาย เมื่อเวลาผ่านไป หลายคนอาจคิดว่าความกลัวเหล่านี้คือสิ่งที่ต้องระวังที่สุด แต่ในความเป็นจริง สิ่งที่ส่งผลลึกซึ้งมากขึ้นคือความรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ให้อภัย ไม่ได้ขอบคุณ และไม่ได้ทำสิ่งที่ควรทำเมื่อยังมีโอกาส จากประสบการณ์ส่วนตัวการใช้ชีวิตที่ผ่านมา พบว่าการปล่อยวางความกลัวและหันมามุ่งเน้นกับเรื่องของความสัมพันธ์และการทำให้ตัวเองและคนรอบข้างรู้สึกดี ทำให้ชีวิตมีความสุขจริงในทุกๆ วัน การให้อภัยคนที่เราฝากใจไว้หรือแม้กระทั่งตัวเอง ช่วยให้ใจสงบและมีพลังในการเผชิญกับอุปสรรค นอกจากนี้การขอบคุณแม้แต่สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันก็ช่วยสร้างบรรยากาศที่ดีและความสุขในการใช้ชีวิต สุดท้าย การจดจำว่าเวลาชีวิตมีจำกัดและไม่มีใครหนีพ้นความตายได้ จึงควรมีความตั้งใจทำสิ่งดีๆ ตั้งแต่วันนี้ เพื่อไม่ให้เกิดความเสียใจในวันที่สายเกินไป เพราะหยาดน้ำตาที่แท้จริงอาจไม่ใช่น้ำตาของความกลัวหรือความล้มเหลว แต่เป็นน้ำตาของความเสียใจที่ไม่ได้ทำอะไรเลยในชีวิต