ทุเรียนหมอนทอง

ช่วงนี้ใครเสิร์ชหา “หมอนทอง” บ่อยๆ เราเข้าใจเลยค่ะ เพราะทุเรียนหมอนทองเป็นสายที่กินง่าย เนื้อหนา เม็ดเล็ก กลิ่นไม่แรงเกิน และรสจะออกหวานมันแบบบาลานซ์ ดีมากสำหรับคนที่อยากเริ่มกินทุเรียนหรือชอบเนื้อแน่นๆ จากที่เราได้ลอง “ทุเรียนหมอนทอง” แบบบรรจุกล่อง (เป็นกล่องสีแดง) ข้อดีคือสะดวกมาก เปิดกล่องแล้วกินได้เลย ไม่ต้องแกะทั้งลูกให้เลอะมือ และยังพกกลับบ้าน/ไปฝากคนอื่นง่ายด้วย เหมาะกับคนที่อยากลองชิมก่อน ไม่อยากเสี่ยงซื้อทั้งลูกแล้วเจออ่อนไปหรือสุกไป ทริคเลือกหมอนทองให้อร่อย (ใช้ได้ทั้งแบบลูกและแบบกล่อง) ที่เราใช้ประจำคือ 1) ดูสีเนื้อ: เนื้อหมอนทองที่กำลังดีจะเหลืองนวล ไม่ซีดและไม่เข้มจนออกส้มจัด 2) สัมผัสเนื้อ: ถ้าเป็นแบบแกะแล้ว เนื้อควร “แน่นแต่ยุบได้เล็กน้อย” ไม่แฉะ ไม่เละ และไม่แข็งเป็นไต 3) กลิ่น: หมอนทองจะหอมละมุน ไม่ฉุนมาก ถ้ากลิ่นแรงจัดๆ อาจสุกงอมเร็ว กินแล้วเลี่ยนง่าย 4) รสสัมผัส: คำแรกควรหวานนำ มันตาม ไม่ขมติดปลายลิ้น (บางครั้งขมอาจมาจากสุกเกิน) อีกอย่างที่อยากแชร์คือการเก็บรักษา เพราะทุเรียนแกะแล้วถ้าเก็บไม่ดีจะเสียรสเร็วมาก เราจะแนะนำแบบที่ทำแล้วเวิร์ก: - ถ้ากินไม่หมดในวันเดียว: เอาเนื้อใส่กล่องปิดสนิท/ห่อฟิล์มแน่นๆ แล้วแช่ตู้เย็นช่องธรรมดา จะช่วยคงความหอมและไม่ทำให้กลิ่นกระจาย - ถ้าอยากเก็บนาน: แช่ช่องฟรีซได้ เนื้อจะออกแนวไอศกรีมทุเรียน กินแล้วหนึบๆ เย็นๆ แต่ความหอมจะเปลี่ยนไปนิดนึง สำหรับคนที่กังวลเรื่องแคลอรี่หรือกินแล้วร้อนใน ส่วนตัวเราจะกินคู่กับน้ำเปล่าเยอะๆ และแบ่งกินทีละนิด ไม่ซัดรวดเดียว จะรู้สึกสบายตัวกว่า ใครอยู่แถวถนนสุเรนทร์ ลองแวะร้านสีรุ้งผลไม้สดได้เลยค่ะ นอกจากทุเรียนหมอนทอง ยังมีผลไม้ตามฤดูกาลให้เลือกด้วย ชอบแบบไหน (เนื้อแน่น/นิ่ม/หวานมาก) ลองบอกแม่ค้าก่อนได้ บางทีเขาช่วยเลือกให้ตรงใจมากขึ้น