คำสอนของหลวงพ่อสมมรณ กนตสีโด ที่เน้นย้ำเรื่องการแก้ทุกข์ด้วยการไม่ยึดมั่นถือมั่น เป็นหลักธรรมที่ช่วยให้เรารู้จักปล่อยวางเรื่องราวต่าง ๆ ที่ทำให้ใจหนักอึ้ง เหมือนกับการที่เรายกก้อนหินหนัก ๆ ไว้ ถ้าไม่วางมันลง ก็จะรู้สึกหนักอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นสิ่งสำคัญคือการฝึกจิตใจให้รู้จักปลดปล่อยความยึดมั่น โดยไม่ยึดติดกับสิ่งใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นความรัก ความโกรธ หรือความกังวล เพื่อความสงบสุขและความสุขที่แท้จริง การไม่ยึดมั่นถือมั่นนี้ไม่ได้หมายความว่าเราต้องละทิ้งสิ่งสำคัญในชีวิต แต่เป็นการเข้าใจและยอมรับธรรมชาติของโลกและจิตใจ ว่าสิ่งต่าง ๆ มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เมื่อใจไม่ยึดติดกับความเปลี่ยนแปลง เราก็จะไม่ทุกข์ทรมานเมื่อสิ่งที่รักจากไปหรือเปลี่ยนแปลงไป ในชีวิตประจำวัน เราสามารถฝึกปฏิบัตินี้ได้ด้วยการสังเกตอารมณ์และความคิด เมื่อรู้สึกว่าเราถือมั่นหรือยึดติดกับบางอย่าง ให้ลองถามตัวเองว่าการยึดมั่นนี้เป็นประโยชน์หรือทำให้เราทุกข์มากขึ้น การฝึกใจให้ก้าวข้ามความยึดมั่นเหล่านี้จะช่วยให้เราเผชิญกับความทุกข์และความยากลำบากในชีวิตได้อย่างสงบและมั่นคงมากขึ้น นอกจากนี้ คำสอนนี้ยังช่วยให้เราเข้าใจว่า กรรม หรือการกระทำในอดีตและปัจจุบันของเรา เป็นส่วนสำคัญที่ส่งผลต่อความสุขและความทุกข์ในชีวิต การไม่ยึดมั่นถือมั่นช่วยลดความเครียดและความวิตกกังวลที่เกิดจากการยึดติด ทำให้ใจเป็นอิสระและมีความสุขในปัจจุบัน การปฏิบัติตามคำสอนนี้จึงไม่เพียงแต่เป็นทางเลือกทางจิตใจเท่านั้น แต่เป็นหนทางที่นำไปสู่การทำชีวิตให้มีความสงบ มีสมาธิ และรู้จักความจริงในธรรมชาติของทุกข์และสุขอย่างลึกซึ้ง