No pair 💔😂

หลายครั้งที่ผมเคยเป็น ‘ช่างภาพประจำตัว’ ให้กับเพื่อนหรือคนรู้จัก เวลาเจอกันก็เหมือนได้บทเรียนว่าการถ่ายรูปไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด โดยเฉพาะเมื่อคนขอถ่ายรูปมีความต้องการสูง เช่น ขอถ่ายหลายมุม ขอเต็มตัว ครึ่งตัว หรือแม้กระทั่งขอเผลอ ๆ ซึ่งทำให้เวลาที่เสียไปกับการถ่ายภาพเพิ่มขึ้นมากกว่าปกติ จากประสบการณ์ส่วนตัว การรับบทเป็นช่างภาพประจำตัวนี้บางครั้งก็เหมือนเป็นงานอดิเรกที่เพิ่มความสนุกสนาน แต่อีกมุมก็คือภาระที่ต้องใช้พลังงานและเวลาอย่างมาก บ่อยครั้งที่ผมต้องแบกกล้องและพาวเวอร์แบงค์ เพราะแบตโทรศัพท์กล้องหมดเร็วมากกับจำนวนรูปที่ถ่ายไปเป็นร้อย ๆ รูป โดยเฉพาะกับความคาดหวังของคนขอถ่ายที่อยากได้รูปหลากหลายมุมเพื่อเก็บความทรงจำที่ดีที่สุด ส่วนหนึ่งที่ผมเห็นว่าทำให้ประสบการณ์นี้คุ้มค่าสำหรับผมคือการได้เห็นความสุขของคนที่ผมถ่ายรูปให้ เวลาเขายิ้ม เมื่อตอนที่เขาดูรูปในกล้อง หรือช่วงเวลาที่ได้หัวเราะกับคำขอหลายรูปเหล่านั้น ทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำที่ดี ถึงแม้ตัวเองจะไม่ได้อยู่ในรูปคู่ก็ตาม สำหรับใครที่กำลังเจอประสบการณ์แบบนี้ อยากแนะนำให้เตรียมพร้อมพลังงานและอุปกรณ์เสริมต่าง ๆ เช่น แบตเตอรี่สำรอง และดีใจที่ได้เป็น ‘ช่างภาพประจำตัว’ เพราะนอกจากจะได้รูปเยอะแล้ว ยังได้เรียนรู้และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีไปพร้อม ๆ กันอีกด้วย สุดท้ายนี้ ถึงแม้จะไม่มีรูปคู่และแบตจะเหลือแค่ 3% ความทรงจำและความสนุกในการถ่ายรูปนั้นเป็นสิ่งที่มีค่าและเก็บไว้ในใจได้ตลอดไปครับ!