ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่ลำบากและต้องอดทนต่อสู้กับความจนในชีวิตประจำวันที่ไม่ได้สวยหรูเหมือนคนอื่นๆ หลายครั้งที่รู้สึกว่าตัวเองแค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดแต่กลับโดนคนรอบข้างอิจฉาหรือพูดในแง่ลบ เหมือนกับข้อความที่เขียนว่า "ชีวิตกูธรรมดา ไม่ได้ดีกว่าใคร" และ "ไม่ได้ไปเหยียบใคร ทำไมต้องเกลียดกับ" ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดมาก ความอิจฉาที่มาจากคนอื่นนั้นบางทีก็มาจากความไม่เข้าใจในตัวตนและปัญหาของเราเอง เช่น การต้อง "อด ต้องหนทุกข์" เพื่อผ่านพ้นความยากลำบาก บรรยากาศรอบตัวอาจเต็มไปด้วยความไม่ยุติธรรมและความเข้าใจผิดที่ทำให้เราโดนมองในแง่ลบ ทั้งที่แท้จริงแล้วเราก็แค่พยายามใช้ชีวิตไปวันๆ ให้ได้ดีที่สุด ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมานี้ ผมอยากจะบอกว่าความจนไม่ใช่เรื่องน่าละอาย และชีวิตที่สู้ด้วยการอดทนก็มีคุณค่าในตัวเอง ไม่จำเป็นต้องไปเปรียบเทียบหรือเกลียดกัน เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการมีความสุขกับสิ่งที่เรามี และไม่ยอมแพ้กับความยากลำบากที่จะผ่านพ้นไปได้ในวันหนึ่ง