ถ้าใครค้นหา “ปลาช่อนสวยงาม ใกล้ฉัน” ส่วนตัวมองว่าไม่ได้หมายถึงปลาช่อนเลี้ยงโชว์อย่างเดียว แต่รวมถึงปลาช่อนนาที่ลายสวย ตัวสมบูรณ์ ดูแข็งแรงด้วย ซึ่งมักเจอได้ตามแหล่งน้ำธรรมชาติใกล้บ้านแบบ “คูน้ำ–คลองเล็ก–บ่อพักน้ำ–นาข้าว” โดยเฉพาะช่วงน้ำเริ่มนิ่งหลังฝน หรือช่วงเช้ากับเย็นที่อากาศไม่ร้อนจัด ประสบการณ์ของผมเวลาออกหาปลาช่อนแถวบ้าน จะเริ่มจากดู “สัญญาณปลาอยู่” ก่อน เช่น ลูกปลากระโดดหนีเป็นทาง เสียงดังป๊อก/ตึ้บตรงผิวน้ำ รอยน้ำไหวเป็นรูปตัววี หรือเห็นปลาขึ้นมาฮุบอากาศตามดงหญ้า/ผักตบ พอเจอจุดที่ใช่ ผมจะยืนให้ห่างขอบนิดนึง ไม่กระทืบเท้าแรง แล้วค่อยๆ ตีเหยื่อพาดริมกอหญ้า เพราะปลาช่อนชอบซุ่มตามขอบที่มีที่กำบัง เรื่องเหยื่อ ถ้าจะให้เข้ากับสาย “กบยาง” (อย่างกบยางจูดี้ที่ผมใช้) ทริคที่ได้ผลคือ - ตีให้ตกชิดขอบมากที่สุด แล้ว “หยุดนิ่ง 1–2 วิ” ก่อนเริ่มลาก - ลากสั้นๆ เป็นจังหวะ: ลาก-หยุด-กระตุกเบาๆ ให้เหมือนกบกำลังหนี - ถ้าโดนกัดแล้ววืด อย่ารีบยกออก ตีซ้ำจุดเดิมหรือเลยไปนิด เพราะปลาช่อนมักวนกลับมากัดซ้ำ ช่วงเวลาที่ผมเจอปลาช่อนตัวใหญ่ๆ บ่อยคือหลังฝนหยุดใหม่ๆ น้ำขุ่นนิดๆ แต่ไม่แรงเกินไป หรือช่วงเย็นก่อนมืด เพราะปลาจะออกหากินริมตลิ่งมากขึ้น ส่วนคัน/สาย ถ้าเล่นในกอหญ้าแน่นๆ แนะนำให้ใช้สายที่ทนเสียดสีหน่อย และตั้งเบรกพอแน่นเพื่อดึงปลาออกจากวัชพืชเร็วๆ ลดโอกาสขาดหรือหลุด อีกอย่างที่อยากเสริมสำหรับคนหา “ใกล้ฉัน” คือให้ลองเช็คจุดตกปลาที่เข้าถึงได้ง่ายและไม่รบกวนชุมชน เช่น คูน้ำสาธารณะทางการเกษตร หรือคลองเล็กข้างทุ่ง แต่ควรหลีกเลี่ยงพื้นที่หวงห้าม และเก็บขยะ/เศษเอ็นกลับทุกครั้ง จะได้มีแหล่งตกปลาสวยๆ ให้ไปซ้ำได้เรื่อยๆ สุดท้าย ถ้าจับได้ปลาช่อนลายสวยมากๆ แล้วอยากปล่อยคืน ผมจะพยายามไม่จับแห้งนาน ใช้คีมปลดเบ็ดให้ไว ถ่ายรูปเร็วๆ แล้วปล่อยกลับน้ำทันที ปลาฟื้นตัวไวและยังช่วยให้แหล่งน้ำแถวบ้านเรามีปลาช่อนสวยงามให้เจอกันอีกครับ