ถ้าเรามั่นใจว่าพระของเราแท้ เป็นมรดกตกทอดมาจากพ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย และมีคุณค่าทางจิตใจอยู่แล้ว

จากประสบการณ์ส่วนตัว การถือพระแท้ที่ได้รับมรดกตกทอดจากบรรพบุรุษนั้นถือเป็นเรื่องที่มีคุณค่ามากกว่ามูลค่าทางการเงิน หลายครั้งที่พระเหล่านี้เป็นตัวแทนของความทรงจำ และจิตวิญญาณของครอบครัว การที่ผมนำพระไปให้เซียนหรือร้านรับรองดู มักจะรู้สึกกังวลว่าผลลัพธ์จะออกมาเช่นไร บางครั้งก็กลัวว่าจะโดนตีว่าไม่แท้ ทำให้รู้สึกเสียใจ แต่ก็เข้าใจว่าการรับรองนั้นขึ้นอยู่กับความรู้และมาตรฐานของผู้ตรวจสอบ แท้จริงแล้ว การที่พระได้รับการรับรองหรือไม่ไม่ได้เป็นตัวกำหนดคุณค่าที่แท้จริงของพระองค์นั้นเสมอไป ผมเห็นด้วยว่าการเก็บรักษาพระแท้ที่เป็นมรดกและมีคุณค่าทางจิตใจไว้ในครอบครัวนั้น เป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพราะการนำพระไปแสดงหรือให้คนอื่นตัดสินนอกจากจะทำให้เรารู้สึกกดดัน ยังอาจเสี่ยงต่อความผิดหวังได้ ในขณะเดียวกัน การศึกษาข้อมูลและทำความเข้าใจเกี่ยวกับพระแท้จะช่วยให้เรามั่นใจในสิ่งที่เรามีมากขึ้น ไม่หลงเชื่อคำที่ทำให้จิตใจว้าวุ่น การยอมรับความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญเป็นเรื่องดี แต่เราควรมีความเชื่อในพระของเราเองมากที่สุด เพราะสุดท้ายแล้วความศรัทธาและความรักที่เกิดขึ้นจากใจเราหรือครอบครัวนั้นคือคุณค่าที่แท้จริง อย่าลืมว่าการเก็บรักษาพระแท้ไม่ใช่แค่เรื่องของวัตถุแต่เป็นการรักษาความทรงจำและความผูกพันของครอบครัวเอาไว้ด้วยครับ