บางวันพอเจอเรื่องหนักๆ เราจะเริ่มถามตัวเองว่า “ที่เลือกเดินมาถูกไหม” โดยเฉพาะเวลาที่ต้องต่อสู้กับความกดดัน งาน เงิน หรือคำพูดคนรอบตัว ฉันเลยชอบประโยคแนว “เส้นทางที่ฉันเลือกต่อสู้” มาก เพราะมันย้ำว่าทางนี้เราเลือกเอง และเรามีสิทธิ์จะค่อยๆ ไปในจังหวะของเรา ต่อให้ไม่ได้วิ่ง ต่อให้ต้องคลาน ก็ยังนับว่าไปต่ออยู่ดี สิ่งที่ช่วยฉันในวันที่รู้สึกว่ากำลังแพ้ คือการตั้ง “เป้าหมายเล็กๆ” ให้ทำได้จริง เช่น วันนี้ขอแค่ทำให้เสร็จ 1 อย่าง โทรหาลูกค้า 1 คน เก็บงาน 30 นาที หรือออกไปเดินหายใจให้โล่ง 10 นาที พอทำได้มันจะเหมือนสะสมชัยชนะเล็กๆ แล้วใจจะกลับมามีแรงเอง อีกอย่างที่สำคัญคืออย่าเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นมากเกินไป เส้นทางของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนเริ่มต้นง่ายกว่า บางคนต้องฝ่าหลุมเยอะกว่า ถ้าเราโฟกัสแค่ “วันนี้ดีกว่าเมื่อวานนิดเดียว” ก็ถือว่าก้าวหน้าแล้ว ถ้าวันไหนหมดแรงจริงๆ ฉันจะใช้วิธีเขียน 3 ข้อสั้นๆ: 1) ตอนนี้ฉันกังวลเรื่องอะไร 2) อะไรคือสิ่งที่ควบคุมได้ 3) ก้าวต่อไปเล็กที่สุดคืออะไร การแยกแบบนี้ช่วยให้ความคิดไม่ฟุ้ง และเห็นทางออกชัดขึ้น สุดท้ายอยากบอกว่า การต่อสู้ไม่ได้แปลว่าต้องเข้มแข็งตลอดเวลา เราอ่อนล้าได้ พักได้ ร้องไห้ได้ แล้วค่อยกลับมาลุกใหม่ ขอแค่อย่าทิ้งเส้นทางที่เราเลือกไว้กลางทาง วันไหนที่คุณรู้สึกว่าเดินไม่ไหว ลองทวนประโยคนี้อีกครั้ง “ต่อให้ต้องคลานไป ฉันก็จะทำ” แล้วค่อยๆ ไปด้วยกันนะ