🐰✨ สิ่งที่อยากบอกตัวเองตอนเด็ก👧🏻💭
ถึงงตัวเองในวัยเด็กก👧🏻 ถ้าย้อนกลับไปได้คงเป็นสิ่งที่จะทำแน่นอน🥺🕊️
เราเป็น people’s pleaser มากกหนึ่งคนน
☑️ทำให้เรามีเรื่องต้องคิดในหัวมาโดยตลอด ไม่ว่าจะรู้สึกว่าต้องทำให้ทุกคนรู้สึกพอใจอยู่ตลอดเวลา คอยขำ คอยสอดส่อง คอยใส่ใจอะไรเล็กๆ ของคนอื่นว่าต้องการการ support ของเราเมื่อไหร่ เราจะไปอยู่ตรงนั้นทันที🥺 แค่เพราะกลัวว่าเค้าจะรู้สึกไม่ดีกับเรามั้ย
—💖นี่เป็นสิ่งนึงที่ทำให้ชีวิตเราไม่เคยเอนจอยเลยย555556 เพราะมัวแต่ไปยุ่งกะครสของคนอืีน แล้วจะมีความสุขต่อเมื่อเค้าสุข คือสภาพพพ55555555
จริงๆอยากเป็นคน care อะไรรอบข้างให้น้อยลง
ในบางสถานการณ์ที่จริงๆแล้ว เราแค่ say no and just let go เป็นสิ่งที่ดีมากก ซึ่งเราก็working on it
จริงอยู่ที่คำว่า “ช่างแม่ง” แล้วชีวิตจะมีความสุขขึ้นได้ หลังๆเวลาถึงจุดที่เราคิดเยอะมากๆ ว่าคนนี้จะนู่นมั้ย คนนั้นจะนี่มั้ย ลงโพสต์บน social media ของตัวเอง ยังคิดแทนคนอื่น🥹
—หลังๆเราพยายามเลิก “ย้ำคิดย้ำทำ” อะไรที่ทำไปแล้วก็ปล่อยให้มันเป็นอย่างงั้นไป พยายามดึงสติ
คือคนคิดมากมันทำยากมากจริงๆ แต่ฝึกเรื่อยๆให้เป็นนิสัยแล้วเราดีขึ้นมากจริงๆ
☑️ positive thinking ขึ้นมากๆ เลยย✨🤍
สุดท้ายแล้วคนนที่ต้องอยู่กับเราก ็คือเราเองจริงๆ🥹 ถึงมันจะผ่านไปยากกแต่จะต้องผ่านมันไปให้ได้
#lemon8girls #lemon8ไดอารี่ #คิดถึงวัยเด็ก #สุขภาพจิต #รีวิวตัวเอง
ถ้ามีโอกาส “อยากบอกอะไรกับตัวเองตอนเด็ก” เราว่าเรื่องที่อยากย้ำที่สุดคือ…เราไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีในสายตาทุกคนตลอดเวลา ตอนเด็กๆเราโตมากับความรู้สึกว่า ถ้าทำให้คนอื่นโอเค เราถึงจะโอเค เลยกลายเป็น people pleaser แบบไม่รู้ตัว คอยเดาใจ คอยรับบทเป็นคนซัพพอร์ต และรู้สึกผิดง่ายมากเวลาใครไม่พอใจ สิ่งที่อยากบอกตัวเองคือ “ความสุขของเรา ไม่ควรฝากไว้กับการทำให้คนอื่นมีความสุข” เพราะมันเหนื่อยแบบไม่มีเส้นชัย ต่อให้วันนี้ทำดีแค่ไหน พรุ่งนี้ก็ยังมีคนที่อยากได้มากกว่าเดิมอยู่ดี แล้วเราจะวนอยู่กับการพิสูจน์ตัวเองตลอด วิธีที่เราฝึกแล้วช่วยได้จริง (แบบค่อยๆทำ ไม่ต้องเพอร์เฟกต์) 1) ฝึกพูดประโยคสั้นๆไว้ก่อน เวลาไม่อยากรับปาก ลองเริ่มจาก “ขอดูเวลาก่อนนะ” “ขอคิดก่อน” “วันนี้ไม่ไหวจริงๆ” แค่เลื่อนการตอบก็ช่วยให้เราไม่ตอบด้วยความเกรงใจทันที 2) แยก “น้ำใจ” ออกจาก “หน้าที่” เราช่วยคนอื่นได้ แต่ไม่ใช่ต้องช่วยจนตัวเองพัง ถ้าเริ่มช่วยแล้วเครียด/กลัวเขาไม่รัก/กลัวโดนเกลียด อันนี้คือกำลังทำเพราะความกลัว ไม่ใช่เพราะอยากทำ 3) จัดการนิสัยย้ำคิดย้ำทำด้วยการเขียน เวลาเริ่มคิดวนว่า “เขาจะมองเราแย่ไหม” เราจะเขียน 3 บรรทัด: เกิดอะไรขึ้นจริง / เรากำลังกังวลอะไร / หลักฐานจริงมีไหม ส่วนใหญ่จะเห็นเลยว่าความคิดเราพาไปไกลกว่าความจริง 4) ตั้งขอบเขตกับโซเชียล เราเคยคิดแทนคนอื่นแม้กระทั่งก่อนลงโพสต์ ลองตั้งกติกาให้ตัวเองว่า “โพสต์แล้วไม่ย้อนกลับไปอ่านคอมเมนต์ทันที” หรือ “เช็กแค่วันละ 2 รอบ” ใจจะสงบขึ้นมาก 5) พูดกับตัวเองแบบที่อยากให้คนที่รักพูด ประโยคที่เราใช้บ่อยคือ “วันนี้เราทำได้เท่านี้ก็พอแล้ว” และ “รักตัวเองให้มากขึ้นอีก 300 เท่า” มันดูเล่นๆ แต่ช่วยเปลี่ยนโทนความคิดให้ใจอ่อนโยนขึ้นจริง สุดท้ายอยากกอดตัวเองตอนเด็กและบอกว่า การ say no ไม่ได้ทำให้เราเห็นแก่ตัว การปล่อยวางไม่ได้แปลว่าไม่แคร์ แค่เราเลือกแคร์ตัวเองก่อน แล้วค่อยแบ่งแรงที่เหลือไปให้คนอื่น แบบนี้ชีวิตเบาและมีความสุขกว่าเยอะ
ถูกกกกเก่งมาก