Perfection... is destroying you quietly.

ในชีวิตจริง หลายครั้งที่ผมพบว่าการพยายามทำให้ทุกคนพอใจ หรือการตั้งมาตรฐานความสมบูรณ์แบบสูงเกินไป ไม่ได้ช่วยให้เราสบายใจหรือมีความสุข แต่กลับกลายเป็นกับดักที่ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยล้าและขาดตัวตนของตัวเองอย่างชัดเจน ผมสังเกตเห็นว่าคนที่เป็น perfectionist มักมีความกดดันจากตัวเองสูง และมักหลงลืมความรู้สึกจริง ๆ ของตัวเอง เพราะต้องรีบทำทุกอย่างให้ดีและสมบูรณ์แบบที่สุดจนลืมพักผ่อน จนในที่สุดอาจนำไปสู่ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และความเหนื่อยใจอย่างมาก นอกจากนี้ การพยายามเป็นทุกอย่างให้กับคนอื่น หรือที่เรียกว่า people pleasing ก็ทำให้เราละทิ้งความต้องการของตัวเอง จะทำให้เกิดภาวะ self-abandonment หรือการทอดทิ้งตัวเองอย่างเงียบ ๆ ส่งผลเสียต่อการรักตัวเองและสุขภาพจิตโดยรวม สิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือการตั้งขอบเขต (setting boundaries) เป็นสิ่งจำเป็นมากในการรักษาความสมดุลของชีวิต และที่สำคัญเราต้องยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบในตัวเราด้วย เพราะการพยายามไล่ตามมาตรฐานที่เป็นไปไม่ได้ (impossible standard) นั้นไม่ใช่ทางออก ลองถามตัวเองดูบ่อย ๆ ว่าเรากำลังใช้ชีวิตของตัวเองจริง ๆ หรือแค่ตามความคาดหวังของคนอื่น ถ้ารู้สึกว่ากลายเป็นคนที่ไม่ใช่ตัวเอง ถึงเวลาที่ต้องหยุด และหันมาดูแลหัวใจตัวเองอย่างจริงจัง ใส่ใจสุขภาพจิตด้วยการพูดคุยกับคนใกล้ชิด หรือหาคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญ ท้ายที่สุด ผมเชื่อว่าการรักตัวเองและยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบจะช่วยให้เรามีความสุขและภาคภูมิใจในตัวเองได้มากขึ้น โดยไม่ต้องเสียสละความเป็นตัวเองหรือสุขภาพจิตของเราไป