#พนักงาน
พนักเลี้ยงมาอย่างดี คิดจะออก ก็เดินออกเลย ซึ่งงานวันนั้น มันเร่งมากๆ เอิงจ้างพนักงาน แพ็คครีมวันละ 900 #ซึ่งปกติ 2 วันต้องเสร็จ แต่เราขายดีมากๆ จึงใจดี ให้คนละ 3000 แต่ถ้าใครจะออกแจ้งนะ จะให้แค่ 900 มันทำงาน ไม่นานหรอก ก็ออก ซึ่งจะเอาเงินตรงนี้ เจอหน้าจะเรียกคุณตลอด มีคนเอามาฝาก สงสารอีกเรา ไม่มีที่ทำงาน เพราะ ครอบครัวมีปัญหา ไม่ว่าไปทำที่ไหนผัวก็ตาม เรารับอีก ซึ่งในเหตุการณ์ในโรงงานเอิงก็มี เที่ยงกลับบ้านผัวตามกลับบ้านไปเลี้ยงลูก พนักคนอื่นๆแจ้งเอิง เอิงก็คุยกับพนักงาน ไม่เป็นอะไร ให้โอกาสเขาหน่อย อย่าพึ่งไล่ออกเลย เดียวเขาไปทำงานที่อื่นไม่ได้ เอาที่นี้ได้พึ่งพาแล้วกัน พอได้มีรายได้ #วันที่ออก เอิงทวงเงิน ที่ให้ไป เพราะแจ้งล่วงหน้าละ ว่า ใครจะออก ได้แค่900 นะ 2 วัน ( เวลามีปัญหา นึกจะออกก็ออกไป ถึงแม้งานจะเร่ง ) #ใจเย็นลงล่ะ
จากประสบการณ์ส่วนตัวของผม ผมเห็นได้ว่าการบริหารพนักงานโดยเฉพาะในงานที่เร่งรีบ เช่น การแพ็คครีมที่มีเป้าหมายต้องเสร็จภายใน 2 วันเป็นเรื่องท้าทายมาก ผมเข้าใจว่าเจ้าของงานอย่างเอิงใจดีมากที่ให้ค่าจ้างพนักงานสูงกว่าปกติเป็น 3,000 บาทต่อคนในวันที่งานขายดีมาก ทั้งนี้เพื่อเป็นแรงจูงใจให้พนักงานทำงานเต็มที่ แต่เมื่อพนักงานแจ้งลาออก จ่ายแค่ 900 บาทตามเงื่อนไขก็เป็นเรื่องที่ต้องเคลียร์ให้ชัดเจนเพื่อความยุติธรรมทั้งสองฝ่าย หลายครั้งผมเห็นพนักงานไม่มีที่พึ่งพิงในชีวิตครอบครัว ต้องเผชิญปัญหาทั้งเรื่องครอบครัวและสถานการณ์ที่ทำให้ออกมาทำงานที่นี้ได้ จึงอยากแนะนำให้ผู้ประกอบการหรือเจ้าของธุรกิจเล็กๆ คำนึงถึงสถานการณ์ส่วนตัวของพนักงาน บางคนอาจจำเป็นต้องออกจากงานเพราะปัญหารุนแรง ในฐานะที่ได้ร่วมงานกับพนักงานหลายคน การให้โอกาสและการสื่อสารอย่างใจเย็นจะช่วยให้ทั้งนายจ้างและพนักงานเข้าใจซึ่งกันและกันมากขึ้น ผมเชื่อว่าถ้าสภาพแวดล้อมการทำงานเป็นไปด้วยความเข้าใจและมีการจัดการที่ดี จะช่วยรักษาพนักงานที่มีความสามารถไว้ได้อย่างยาวนาน นอกจากนี้ การตั้งข้อตกลงเรื่องค่าจ้างและการลาออกให้ชัดเจนตั้งแต่แรกยังช่วยลดความขัดแย้งในภายหลัง เราไม่ควรลืมว่าทุกบาททุกสตางค์ที่พนักงานได้รับเป็นผลจากผลงานที่ทำจริง และความยุติธรรมในเรื่องนี้จะทำให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกดีและพร้อมเดินหน้าร่วมกันต่อไป
