เคยสงสัยไหมว่า ทำไมเวลาจะช่วยเยียวยาใจแต่บางครั้งก็บ่สามารถลบความทรงจำหรือความรู้สึกที่ยังเหนี่ยวรั้งในใจได้? การที่เรา 'บ่ลืมเขา' ไม่ได้หมายความว่าเรายังต้องการกลับไปหาหรือยังรักเขาในแง่เดิมเสมอไป แต่มันคือความผูกพันที่เกิดจากประสบการณ์ความรักที่ลึกซึ้งและมีค่าในชีวิต ผมเองก็เคยผ่านความรู้สึกนี้มาแล้ว เวลาที่เฮ็ดใจบ่ได้กับเรื่องราวเก่า ๆ ที่ยังวนกลับมาให้คิด แม้ว่าจะพยายามทำอะไรหลายอย่างแต่บางอย่างก็ยังคอยเตือนว่าความรักนั้นยังไม่จางหายไป เมื่อเห็นข้อความจาก OCR อย่าง "เป็นหยังคือบ่ใช้เวลา" ก็ทำให้คิดว่าเวลานี่แหละเป็นสิ่งสำคัญ แต่ไม่ใช่ทุกครั้งที่จะทำให้เราลืม หรือเจ็บปวดน้อยลงเสมอไป ผมเลยมองว่า การยอมรับว่าความรักนั้นยังอยู่ในใจ แม้จะเจ็บปวดแต่ก็สอนให้เราได้เติบโตและเข้าใจความรู้สึกตัวเองมากขึ้น ถือเป็นประสบการณ์ชีวิตที่สำคัญ การแชร์เรื่องราวผ่าน #ในเมื่อเจ้ายังฮักเขาอยู่ หรือ #ในเมื่อเจ้ายังบ่ลืมเขา ช่วยให้เราได้เห็นว่าไม่ใช่คนเดียวที่เจอเรื่องราวแบบนี้ และบางครั้งการพูดหรือเขียนออกมา ก็ช่วยบรรเทาความทุกข์ใจได้มากทีเดียว สุดท้าย การใช้เวลาและให้โอกาสตัวเอง มันยังสำคัญกว่าที่เราคิด เพื่อที่จะได้พบกับความสุขในรูปแบบใหม่ ๆ ที่เข้ามาในชีวิต และไม่ว่าจะยังฮักหรือบ่ลืมเขาอยู่ ความรู้สึกเหล่านั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของเรา ที่สอนให้เราเป็นคนที่เข้มแข็งและพร้อมเปิดใจให้กับวันข้างหน้าอย่างแท้จริง