เคยงงไหม น้ำมันมะกอกแต่ละแบบต่างกันยังไง? 🫒ดูคลิปน

หลายคนค้นว่า “มะกอกมีกี่ชนิด” เพราะกำลังเริ่มกินคลีน/ทำอาหารเอง แล้วไปเจอทั้งมะกอกผลสด มะกอกดอง และน้ำมันมะกอกหลายแบบจนเลือกไม่ถูก เราเคยเป็นเหมือนกัน เลยขอสรุปแบบเข้าใจง่ายจากที่ลองใช้จริงในครัวค่ะ มะกอก (Olive) ถ้านับ “ชนิด/สายพันธุ์” จริง ๆ ทั่วโลกมีเยอะมากเป็นร้อยสายพันธุ์ แต่ในชีวิตประจำวัน เรามักเจอการแบ่งแบบใช้งานมากกว่า คือ 1) มะกอกเขียว vs มะกอกดำ: จริง ๆ คือผลคนละ “ความสุก” มากกว่าคนละพันธุ์—เขียวคือเก็บตอนยังไม่สุกเต็มที่ ส่วนดำคือสุกมากขึ้น รสจะนุ่มและเข้มขึ้น 2) มะกอกสำหรับกิน (table olives) vs มะกอกสำหรับทำน้ำมัน (oil olives): บางสายพันธุ์เน้นเนื้อไว้กิน บางสายพันธุ์เน้นไขมันสูงไว้สกัดน้ำมัน (เราไม่ค่อยเห็นแยกชัดบนฉลากไทย แต่หลัก ๆ คือถ้าทำเป็นน้ำมัน คุณภาพจะขึ้นกับวิธีสกัดและเก็บรักษามาก) แล้วที่คนงงจริง ๆ มักเป็น “น้ำมันมะกอกมีกี่แบบ” และต่างกันยังไง เราใช้หลักจำง่าย ๆ จากฉลากที่เจอบ่อย: - EXTRA VIRGIN OLIVE OIL (เอ็กซ์ตร้าเวอร์จิน): กลิ่นมะกอกชัด สารสำคัญค่อนข้างดี เหมาะกับงานที่ไม่ใช้ความร้อนจัด เช่น ราดสลัด ทำดิป คลุกพาสต้า หรือปรุงอาหารไฟอ่อน/ไม่ร้อนมาก - PURE OLIVE OIL (เพียว): กลิ่นจะนุ่มลง เหมาะกับ “ผัดเบา ๆ” หรือเมนูที่ต้องการน้ำมันที่ไม่กลบรสวัตถุดิบมาก - LIGHT OLIVE OIL (ไลท์): คำว่า light ไม่ได้แปลว่าแคลอรีต่ำ แต่หมายถึงรส/กลิ่นเบากว่า ผ่านการปรับสภาพมากขึ้น กลิ่นและสารอาหารอาจน้อยกว่า เหมาะกับ “ทอดหรืออบ” หรือเมนูไฟแรงที่ไม่อยากให้กลิ่นมะกอกเด่น ทริคส่วนตัวเวลาเลือกซื้อ (ช่วยลดพลาดมาก): 1) ดูการใช้งานก่อน: สลัด/ราดจบ = Extra Virgin, ผัดเบา ๆ = Pure, ทอดแรง/อบ = Light 2) เลือกขวดทึบหรือขวดเขียว: ช่วยกันแสง ทำให้น้ำมันเสื่อมช้าลง 3) เปิดแล้วเก็บให้ดี: ปิดฝาแน่น เก็บพ้นเตา/แดด เพราะความร้อนและแสงทำให้กลิ่นหืนไว ถ้าเพิ่งเริ่ม แนะนำมีอย่างน้อย 2 ขวดในบ้าน: Extra Virgin สำหรับราด/สลัด และ Light (หรือ Pure) สำหรับผัดทอด จะใช้งานง่ายและคุ้มกว่าซื้อแบบเดียวแล้วใช้ผิดงานค่ะ