ไม่ให้คนเดินจะให้ไปเดินบนหลังคาบ้านหรา

ในชีวิตประจำวัน การเดินบนถนนหรือไหล่ทางมักจะเป็นเรื่องที่ถูกละเลยในแง่ของความปลอดภัยและสิทธิมนุษยชน เราเคยสงสัยไหมว่าทำไมไหล่ทางที่เรียกว่าไม่ได้เป็นถนนหลักแต่กลับมีข้อจำกัดให้รถวิ่งอย่างเดียว และคนเดินเท้าต้องถูกบังคับให้ไปเดินในที่อันตรายหรือไม่มีทางเดินชัดเจน ซึ่งบางครั้งทำให้ชีวิตคนเดินถนนตกอยู่ในความเสี่ยงมากขึ้น ประสบการณ์จริงของผมเองในวันฝนตกหนัก เมื่อรถยนต์และมอเตอร์ไซค์ขับอย่างรวดเร็วบนถนนที่ไม่ค่อยมีทางเดินสำหรับคนเดินเท้า การที่ไหล่ทางถูกใช้เป็นเส้นทางสำหรับรถยนต์อย่างเต็มที่ ทำให้ผมต้องเปลี่ยนเส้นทางเดินไปบนถนนหลักซึ่งอันตรายมากกว่า จากคำพูดที่ว่า "ไหล่ทางมีไว้ให้รถวิ่ง ไม่ได้มีไว้ให้คนเดิน" นั้นเป็นสิ่งที่สวนทางกับความเป็นจริงของเมืองที่ยั่งยืนและเป็นมิตรกับคนเดิน หากเราต้องการสร้างเมืองที่ทุกคนสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัยและสะดวกสบาย ไหล่ทางควรจะได้รับการออกแบบให้เหมาะสมกับการใช้ของคนเดินเท้าด้วย เช่น มีการกั้นเขตทางเดินอย่างชัดเจน และลดความเร็วของรถยนต์บริเวณไหล่ทาง นอกจากนี้การมองว่าไหล่ทางไม่ใช่เส้นทางเดินเป็นการจำกัดสิทธิขั้นพื้นฐานของคนเดินถนน ซึ่งจริงๆ แล้วมนุษย์ทุกคนควรมีพื้นที่ปลอดภัยในการเดินเท้าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชุมชนและเมืองที่มีความหนาแน่นสูง สุดท้ายนี้ การเรียกร้องให้แบ่งปันพื้นที่บนถนนไม่ใช่แค่เรื่องของคนเดินเท้าเท่านั้น แต่เป็นการส่งเสริมให้เกิดการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนระหว่างคนเดิน เท้า ผู้ขับขี่รถยนต์ และผู้ใช้ถนนทุกคน เพื่อสร้างสังคมที่มีความปลอดภัยและเป็นมิตรกับทุกชีวิตบนถนน