Wan Taba, in the story of Kam Jira, must survive.
"(sometimes written as" Ta Ta "or" Ash Ta ")
It is an auspicious herb-wood plant that the Thais, especially the "Mu" line and the rituals, know well. It looks like a turmeric or banana, the same family as the kha turmeric.
📍 believed properties.
- It's a kind of maestro.
- Boost the prestige and make it powerful.
- Some texts are used as amulets for you.
- Used as an ingredient in Wan oil or magic charms.
📍 Planting and worship (according to belief)
- Plant on a good day, such as Thursday (considered Teacher's Day)
- Popular planting northeast of the house.
- Before withdrawing or using the Wan head, often tell the owner of the Wan and the teacher.
📍 Herbal way.
- Someone uses rainwater and water to wash small wounds or holy water, but must consult someone who knows, because some species are strong.
The conclusion is that "Tata" is both an auspicious and a folk herb that Thai people believe improves compassion, power and protection, but it is a folk belief that should be used along with judgment.
# Auspicious ♪ Wanaba ♪ Wanaba # Wan each ghost # Auspicious tree
หลายคนถามกันบ่อยว่า “ว่านพระตะบะ คืออะไร” แล้วต่างจาก “ว่านพะตะบะ” ไหม—จากที่เจอในตำราและการเรียกของคนปลูกว่าน ส่วนใหญ่เป็นว่านตัวเดียวกันแต่สะกดต่างกัน (บางที่เรียก ว่านพระตะบะเถ้า) เลยทำให้เวลาค้นหาอาจงงนิดหน่อยค่ะ ถ้าดูจากลักษณะโดยรวมที่คนเล่าต่อ ๆ กัน จะเป็นว่านหัว อยู่กลุ่มเดียวกับพวกข่า/ขมิ้น ใบสีเขียวยาว และมีหัวว่านสีน้ำตาลอ่อนอยู่ใต้ดิน (ลักษณะคล้ายในภาพวาดที่หลายคนแชร์กัน) สิ่งที่คนสนใจมากคือ “สรรพคุณตามความเชื่อ” ซึ่งว่านพระตะบะมักถูกยกให้เด่น 3 เรื่องหลัก ๆ คือ 1) เมตตามหานิยม: เชื่อว่าทำให้คนเอ็นดู เจรจางานง่ายขึ้น หรือค้าขายคุยลูกค้าลื่นไหล 2) บารมี-เดชะ: บางสายเชื่อว่าเสริมความน่าเกรงขาม ทำงานแล้วคนเชื่อถือ 3) คุ้มครอง/กันคุณไสย: จึงมักถูกนับเป็น “ต้นไม้มงคล” อีกกลุ่มหนึ่งที่สายมูปลูกไว้ใกล้บ้านหรือใช้เป็นส่วนผสมในน้ำมันว่าน ถ้าใครอยากปลูกไว้บูชาแบบไม่เครียด แนะนำเริ่มจาก “ตั้งเป้าหมายให้ชัด” ก่อนว่าเราปลูกเพื่อความสบายใจหรือเพื่อสะสมว่าน เพราะว่านสายมูมักมีพิธี/ข้อห้ามแตกต่างกันไปตามสำนัก สำหรับแนวพื้นฐานที่คนทำกันบ่อยคือ เลือกวันพฤหัสบดีเป็นวันปลูก (ถือวันครู) หาฤกษ์สะดวกใจ รดน้ำพอชื้น ไม่แฉะ และวางกระถาง/แปลงในมุมที่ได้แสงรำไร ไม่โดนแดดจัดทั้งวัน ส่วนทิศปลูกที่นิยมเล่ากันคือทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบ้าน แต่ถ้าบ้านใครจัดพื้นที่ไม่ได้ ก็ยึดความสะอาด โปร่ง ลมผ่าน และไม่อับชื้นเป็นหลักค่ะ เรื่อง “การบูชา” แบบที่ทำง่าย ๆ ในชีวิตประจำวัน: บางคนไหว้ด้วยน้ำสะอาด/ดอกไม้/ธูปตามศรัทธา พูดดี ๆ กับต้น ตั้งจิตขอให้เป็นสิริมงคลกับบ้าน และที่สำคัญคือเวลาจะถอนหัวว่านหรือแบ่งหน่อ ให้บอกกล่าวก่อนตามความเชื่อ (เหมือนการให้เกียรติครูบาอาจารย์และเจ้าของว่าน) สุดท้าย ถ้าใครค้นหาว่าเอาไปใช้เป็นสมุนไพรได้ไหม—มีคนเล่าว่าฝนหัวว่านกับน้ำล้างแผลเล็ก ๆ หรือทำเป็นน้ำมนต์ แต่ส่วนตัวมองว่าควรระวังมาก เพราะ “ว่าน” หลายชนิดมีฤทธิ์แรงและอาจระคายเคืองผิวได้ง่าย ถ้าจะใช้จริง ๆ ควรปรึกษาผู้รู้/หมอพื้นบ้านที่ไว้ใจได้ และทดสอบการแพ้ก่อนเสมอค่ะ สรุปสั้น ๆ: ว่านพระตะบะ (ว่านพะตะบะ) คือว่านมงคลที่คนไทยเชื่อว่าเด่นเรื่องเมตตามหานิยม บารมี และการคุ้มครองกันคุณไสย ปลูกดูแลง่ายถ้าคุมความชื้นให้ดี และใช้เรื่องสมุนไพรอย่างมีวิจารณญาณนะคะ
