Flowers found on the way up Doi Luang Chiang Dao Ep.1
While hiking, we didn't rush.
But choose to walk slowly to keep the atmosphere around.
And stop taking pictures of wildflowers found on the way.
Each flower is beautiful and quaint in its own way.
Some don't know their names and have never seen them before.
Who knows which name?
Comments can tell each other. 🥰
(P.S. Must only see with your own eyes to really feel the beauty of the flowers)
สำหรับทริปนี้ไฮไลต์ที่เราตื่นเต้นที่สุดคือ “เทียนนกแก้ว” ค่ะ (หลายคนเรียกตามทรงดอกที่เหมือนนกกางปีก) ตอนเห็นครั้งแรกคือหยุดเดินทันที เพราะสีชมพูขาวมันเด่นมาก แต่พอเข้าไปใกล้ๆ จะยิ่งเห็นรายละเอียดกลีบที่โค้งงอเหมือนหัวนกและปีกจริงๆ ใครที่ตั้งใจไปตามหา แนะนำให้เดินแบบ “ช้าแต่ชัวร์” เพราะดอกค่อนข้างเล็กและมักซ่อนอยู่ตามพุ่มเตี้ยๆ ริมทางเดินป่า จากที่สังเกตระหว่างทางขึ้นดอยหลวงเชียงดาว เทียนนกแก้วมักขึ้นในจุดที่อากาศค่อนข้างชื้น มีใบไม้ทับถมและแสงแดดรำไร ถ้าช่วงไหนฝนเพิ่งลงหรือหมอกลงจัดๆ โอกาสเจอจะยิ่งเยอะ (และดอกจะดูสดมาก) แต่ก็ต้องระวังเหยียบพืชเล็กๆ แถวข้างทางด้วย เราเลยใช้วิธีหยุดดูจากระยะหนึ่งก่อน แล้วค่อยย่อตัวเข้าไปถ่าย ทริคถ่ายรูปเทียนนกแก้วให้สวยแบบที่เราใช้คือ 1) ใช้โหมด Portrait หรือถ่ายใกล้ๆ ให้ฉากหลังละลาย จะช่วยให้รูปดูเหมือน “นกกำลังบิน” ชัดขึ้น 2) ลองถ่ายหลายมุม ทั้งด้านข้างและมุมเฉียง เพราะทรงดอกจะเปลี่ยนฟีลมาก 3) ถ้ามีลม ให้รอจังหวะนิ่งๆ แล้วค่อยกดชัตเตอร์ ไม่งั้นจะเบลอได้ง่าย นอกจากเทียนนกแก้ว ระหว่างทางเรายังเจอดอกไม้ป่าอื่นๆ ที่น่ารักมาก เช่น เทียนหม้อข้าว/เทียนหม้อคาร์สีขาวอมส้ม (ทรงกลีบดูแปลกตาเหมือนตุ๊กตา) ดอกฟองหินเหลืองที่บานบนก้อนหินมีมอส พวกกระเพราดอยช่อม่วงๆ และชมพูพิมพ์ใจสีชมพูอ่อนเป็นช่อเล็กๆ บางดอกเรายังไม่รู้ชื่อเลย เลยอยากชวนทุกคนช่วยกันดูภาพแล้วบอกทีว่าคือดอกอะไร ถ้าใครจะไปตามรอย แนะนำเตรียมรองเท้าดีๆ กันลื่น และพกถุงใส่ขยะส่วนตัวด้วยนะคะ เราว่าการได้เห็นเทียนนกแก้วด้วยตาตัวเองมันสวยกว่ารูปจริงๆ และยิ่งเดินแบบไม่เร่ง จะยิ่งได้เจอ “ของเล็กๆ” ข้างทางที่ทำให้ทริปนี้พิเศษมากค่ะ