I ended it with hate...As much as ever loved
I ended the whole story... by choosing myself.
Many relationships.
Didn't end from hate
But it's caused by fatigue.
Tired of trying to be on one side.
Tired of having to explain repeated feelings.
Tired to feel smaller and smaller.
To make someone comfortable.
Some kind of love
Doesn't make us feel more like ourselves.
But it gradually makes us doubt our own worth.
"Are we not good enough?"
"Where are we wrong?"
"Why is he so easy to choose others?"
These questions are in my head.
Like a never-ending echo.
And one day,
We may cry until there are no tears left.
Not because he wants him back
But because he began to see
We are disappearing from our own lives.
Some people think that choosing yourself is selfish.
But the truth
It is to stop hurting yourself.
It is to accept that
Good love
Shouldn't make us feel worthless.
It's to say to yourself, "That's enough."
Enough not to run after people who never turn around.
Enough not to blame yourself every time love breaks.
Enough not to exchange dignity.
With the words "There is still hope."
Choosing yourself
Not to immediately remove him from life.
It may still miss
Still hurts
There are still some nights that accidentally open old pictures.
But different in that
This time we didn't want to go back.
We're just slowly coming back to ourselves.
Some stories.
We didn't end because of love.
We end
Because starting to love myself more
That's probably the most appropriate ending then.
For a heart that's been through so much pain.
If you're hurting today,
I want you to know
That you're still standing here.
Still breathing
Still trying
It means you're stronger than you think.
And someday,
A new love.
Won't cost you your own identity.
Because you already know that.
You're worth enough.
Even no one chooses you.
You can choose yourself.
And that's enough.
หลายครั้งที่เราพบว่าการรักใครสักคนไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด โดยเฉพาะเมื่อความสัมพันธ์นั้นเกิดจากความเหนื่อยและรู้สึกโดดเดี่ยว การเลือกตัวเองไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เป็นการตัดสินใจอย่างชาญฉลาดที่ช่วยให้เราหยุดวงจรความเจ็บปวดและเริ่มฟื้นฟูชีวิตของตัวเอง ในประสบการณ์ส่วนตัวของผู้เขียน การยอมรับและรักตัวเองเมื่อความรักล้มเหลวเป็นก้าวสำคัญที่ทำให้พบความสงบใจ แม้จะยังมีบางช่วงคืนที่คิดถึงเรื่องเดิม ๆ แต่การค่อย ๆ กลับมาหาตัวเองทำให้รู้คุณค่าของตัวเองมากขึ้น และไม่ยอมทิ้งความสุขไปกับความหวังที่ไม่มีวันเป็นจริง อีกทั้งการเลือกตัวเองยังเป็นการตั้งคำถามและทบทวนในใจว่า "เราดีพอหรือไม่" ความเหนื่อยและคำถามนี้เป็นเสียงสะท้อนที่ทำให้ตระหนักว่าความรักที่ดีนั้นควรเสริมพลังให้กับเรา ไม่ใช่ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า สำหรับใครที่กำลังเจ็บปวดจากความรักหรือความสัมพันธ์ที่ทำให้รู้สึกหมดแรง อยากให้รู้ว่าน้ำตาที่ไหลเป็นสัญญาณของความเข้มแข็งและความพยายามที่จะก้าวผ่านมันไป วันหนึ่งจะมีความรักที่ทำให้คุณเป็นตัวเองได้เต็มที่ และที่สำคัญคือคุณเลือกตัวเองได้เสมอ ซึ่งนั่นคือความสุขและพลังที่แท้จริง สุดท้าย การรักตัวเองและหยุดฝืนใจตามใครสักคนไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว แต่มันคือการสร้างพื้นฐานให้กับชีวิตและความรักที่สมดุล เรียนรู้ที่จะไม่โทษตัวเอง และฉลองความเข้มแข็งในทุก ๆ ก้าวของการเดินทางนี้