ในช่วงเวลาที่ตัดสินใจบวชเป็นพระ ณ วัดเกาะแก้วนครสวรรค์ ผมได้เรียนรู้ว่าการบวชไม่ใช่เพียงแค่การหลีกหนีจากความวุ่นวายของโลกภายนอก แต่เป็นการหยุดและฟังเสียงภายในใจตัวเองอย่างจริงจัง มันเป็นช่วงเวลาที่ผมได้มีโอกาสเรียนรู้คำสอนของพระพุทธเจ้าในแง่มุมที่ลึกซึ้งกว่าเดิม เช่น ความสำคัญของสติ การรู้ทันอารมณ์ และการยอมรับความคิดและความรู้สึกของตัวเองโดยไม่มีการตัดสิน สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากประสบการณ์นี้ คือ ความทุกข์นั้นเกิดจากการยึดติดและยอมรับไม่ได้นั่นเอง บทเรียนเรื่องสติช่วยให้ผมเข้าใจว่าเมื่อเราสามารถสังเกตและรู้เท่าทันความรู้สึก เราจะไม่ถูกความคิดหรืออารมณ์ครอบงำ ทำให้สามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมีสมาธิและสงบสุขมากขึ้น ชีวิตภายในป่านั้น แม้จะลำบากและเงียบสงบ แต่มันเป็นพื้นที่ที่ทำให้ผมได้พบกับความซื่อสัตย์ต่อความคิดและความรู้สึกของตัวเองอย่างแท้จริง การบวชไม่ได้ทำให้ชีวิตผมพังอย่างที่เคยคิดในตอนแรก แต่กลับทำให้ผมเติบโตและเข้าใจชีวิตในมิติใหม่ ๆ เป็นอมตธรรมนำทางใจในการเผชิญหน้ากับความยากลำบากในชีวิตประจำวันได้อย่างมั่นคงและมีสติ