เป็นคนธรรมดาไม่สะดุดตาใคร ส่วนใหญ่สะดุดโต๊ะ ตู้ เตียง เก้าอี้ มีความเบ๊อะบ๊ะในตัว🤣🤣
เรื่องราวนี้ทำให้ผมนึกถึงตัวเองมากๆ ที่บางครั้งเราเองก็ไม่ได้โดดเด่นในสายตาคนอื่น แต่สิ่งของรอบตัวนี่สิ! มักจะกลายเป็นอุปสรรคหรือจุดที่เราเผลอสะดุดได้บ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะทู่มๆ ที่เผลอเดินชนจนเจ็บ หรือเก้าอี้ที่วางไม่ตรงทางเดินจนทำให้สะดุดล้ม บางทีเฟอร์นิเจอร์ที่เราคิดว่าไม่มีปัญหา กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้วันธรรมดาดูมีเรื่องเล่าขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ สำหรับผม การมีบ้านที่เต็มไปด้วยโต๊ะ ตู้ เตียงและเก้าอี้ที่หมดสภาพหรือเบ๊อะบ๊ะนิดหน่อย กลับกลายเป็นความทรงจำที่อบอุ่นและตลกดี มันเหมือนการบันทึกเรื่องราวของชีวิตในแบบที่เป็นธรรมชาติ ไม่ต้องปลอมแปลง ยิ่งตอนเล่าให้เพื่อนฟัง พวกเขาก็มักจะหัวเราะและแชร์ประสบการณ์คล้ายๆ กันออกมา ถ้าใครกำลังรู้สึกว่าตัวเองธรรมดา ไม่สะดุดตาใคร หรือมีเฟอร์นิเจอร์ในบ้านที่เบ๊อะบ๊ะเหมือนกัน ไม่ต้องซีเรียสครับ เพราะนี่คือเอกลักษณ์และสีสันเล็กๆ ที่ทำให้ชีวิตประจำวันไม่น่าเบื่อ และยังช่วยให้เราได้มีความทรงจำดีๆ ที่พร้อมจะแชร์และหัวเราะไปด้วยกันในอนาคต
