HOW TO EP.2

- คุยไปคุยมาแม่จอยกับน้องป้อนถามว่าด่วนไหม รอนั่งสองแถวไปด้วยกันไหมไปลงที่บ้านแล้วเดี๋ยวขับรถมาส่งที่ตรงที่ต่อรถง่ายๆ นั่งคุยไปสักพักจนได้รู้ว่า ชื่อแม่จอย และ น้องป้อน กับเด็กน้อยชื่อ ณิชา นั่งคุยกันน้องขอดูแมพที่เราจะไป จนสรุปได้ว่า เดี๋ยวให้เรานั่งสองแถวไปพร้อมกันแล้วน้องจะแวะส่งตอนกลับบ้านน้องที่อุดรแต่ต้องรอหน่อยนะเพราะต้องไปขนข้าวก่อน

- เราก็แบบเอาวะ ลองดู มาแบบไม่รู้ทาง ไม่รู้จักใครเลย มาคนเดียวแบบเป็นศูนย์ทุกอย่าง ก็นั่งคุยกันจนถึงเวลาขึ้นรถ น้องก็แนะนำที่เที่ยว คุยกันเพลินมากๆ เป็นครั้งแรกที่ไปกับคนที่ไม่รู้จักมาก่อน แบบไม่รู้ทิศรู้ทางเลย แอบกลัวนะ แต่ก็เอาวะ เพื่อความอยู่รอด55555555555 รูปกิจกรรมระหว่างทางอยู่ในรูปน้าา

#จากนักพจญภัย สู่ #ผู้ประสบภัย

เทศบาลนครขอนแก่น
1/4 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมเผื่อใครกำลังหารีวิว “407 พัฒนา” แล้วลังเลว่าจะนั่งดีไหม เราเพิ่งได้ลองแบบเดินทางคนเดียวจริง ๆ (จันทบุรี–ขอนแก่น) เลยอยากมาเติมรายละเอียดที่ตอนอยู่หน้างานเราคิดว่าน่าจะช่วยคนที่กำลังจะขึ้นรถสายนี้ได้มากขึ้น 1) เช็กก่อนขึ้นรถ: สาย/ปลายทาง/รอบเวลา บนตัวรถจะมีป้ายปลายทาง (บางคันเห็นเป็น หนองคาย/ระยอง หรือชื่อปลายทางอื่น ๆ) ให้ดู “เลขสาย + บริษัท 407 พัฒนา” คู่กัน แล้วเช็กกับพนักงานอีกทีว่าใช่คันที่จะไปทางขอนแก่นไหม เพราะช่วงกลางคืนรถเข้ามาจอดหลายคัน แสงไฟเยอะ ตาลายได้ง่าย 2) ที่นั่งและของจำเป็นสำหรับทริปกลางคืน ทริปนี้อากาศค่อนข้างหนาวมาก (เราเจอช่วง 11–14°C ตามพยากรณ์อากาศ) แนะนำพกเสื้อกันหนาว/ฮู้ด/ผ้าพันคอ หรือหมอนรองคอแบบมีฮู้ดก็ช่วยได้จริง ๆ โดยเฉพาะถ้าแอร์บนรถค่อนข้างเย็น พกถุงเท้าด้วยจะรอดมาก แล้วก็เตรียมหูฟัง/ที่อุดหู เผื่ออยากนอนให้หลับ 3) ความปลอดภัยสำหรับคนเดินทางคนเดียว ส่วนตัวเราขึ้นรถคนเดียวแบบไม่รู้ทางเลย สิ่งที่ทำแล้วสบายใจขึ้นคือ - ส่งโลเคชันให้คนสนิทเป็นระยะ ๆ - แยกเงินสดกับบัตรไว้คนละที่ - ของสำคัญ (มือถือ/กระเป๋าตัง/บัตร) ไม่วางไว้ช่องเก็บของด้านบน ให้ติดตัวตลอด - ถ้าต้องหลับ ให้สะพายกระเป๋าไว้ด้านหน้า หรือใช้สายคล้องให้แน่น 4) ลงสถานีแล้วไปต่อยังไงไม่ให้หลง อันนี้สำคัญมาก เพราะหลายคนค้นหา 407 พัฒนาแล้วเจอคำถามต่อว่า “ลงแล้วต่อรถยังไง” จากประสบการณ์เรา ถ้าไม่แน่ใจเส้นทาง ให้ถามจุดต่อสองแถว/รถตู้ที่ “ไปทางเดียวกับเรา” จากคนพื้นที่หรือคนที่ดูไว้ใจได้ (เช่น ครอบครัวที่มีเด็ก ผู้หญิงด้วยกัน) จะช่วยลดความเสี่ยง เราโชคดีได้คุยกับแม่จอยกับน้องป้อน แล้วนั่งสองแถวไปด้วยกัน ทำให้ไม่ต้องยืนงงคนเดียวหน้าสถานี 5) ทริคคุยกับคนแปลกหน้าแบบปลอดภัย เราจะไม่บอกข้อมูลส่วนตัวละเอียดเกินไป (ที่พักชื่อเต็ม/เดินทางคนเดียว 100%/ของมีค่า) แต่จะถามเรื่อง “เส้นทาง” “จุดต่อรถ” “ค่าโดยสาร” และ “ป้ายที่ต้องลง” มากกว่า แล้วถ้าต้องรอรถต่อ ให้เลือกจุดที่มีคนเยอะ มีไฟสว่าง 6) ของกินระหว่างทาง ถ้ามีแวะพักหรือไปถึงแล้วได้กินอาหารอีสาน (ส้มตำ ข้าวเหนียว กับข้าวต่าง ๆ) แนะนำพกน้ำเปล่าติดตัวไว้ก่อนขึ้นรถ และเผื่อยาแก้เมารถ/ยาดม เพราะนั่งยาว ๆ บางคนจะมึนง่าย โดยรวม “407 พัฒนา” สำหรับเราเป็นประสบการณ์ที่ทำให้รู้ว่า ต่อให้ไปคนเดียวก็รอดได้ ถ้าเตรียมตัวเรื่องอากาศ เช็กคันรถให้ชัวร์ และมีแผนต่อรถหลังลงสถานี ใครกำลังจะขึ้นสายนี้ ลองใช้เช็กลิสต์ข้างบนได้เลย จะสบายใจขึ้นเยอะ