บางครั้งในชีวิต เรามักทุ่มเทเพื่อคนอื่นโดยไม่ลืมดูแลตัวเอง เช่นเดียวกับการกางร่มในวันที่ฝนตกหนัก เพื่อปกป้องผู้อื่นมากจนลืมว่าเราก็ยืนอยู่กลางสายฝนเดียวกัน การรักษาความดีใจต่อผู้อื่นไม่ควรแลกด้วยความเจ็บปวดใจของตัวเอง พื้นที่แห่งการดูแลควรมีช่องว่างสำหรับการพักผ่อนและชาร์จพลังของตัวเองด้วย ประสบการณ์ส่วนตัว เคยมีช่วงเวลาที่เราพยายามทำทุกอย่างเพื่อคนรอบข้าง จนท้ายที่สุดรู้สึกเหนื่อยและอ่อนล้า การเรียนรู้ที่จะปฏิเสธ หรือการบอกให้คนอื่นเข้าใจว่าบางครั้งเราก็ต้องการการดูแล ไม่ใช่เรื่องผิด และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่แข็งแรงและยั่งยืนยิ่งขึ้น ดังนั้นอย่าลืมให้เวลากับตัวเองเหมือนที่เรากางร่มให้ผู้อื่น เพราะการดูแลใจตัวเองให้ดีพร้อมช่วยให้เราสามารถให้ความช่วยเหลือคนอื่นได้อย่างเต็มที่และมีความสุขจริงๆ การเข้าใจและรับฟังหัวใจตัวเองจึงสำคัญไม่แพ้การทำความดีต่อผู้อื่น