การฝึกให้สองสาวนกไทยหลังอานที่ไม่ยอมกินอาหารจากใครนอกจากแม่ให้กินอาหารในรางนั้น ต้องใช้ความอดทนและการสังเกตอย่างใกล้ชิด ในช่วงแรกของการฝึก จะเห็นว่านกยังไม่เคยชินและมีท่าทางกังวล โดยเฉพาะการที่หางตกแสดงออกให้เห็นถึงความไม่มั่นใจ แต่การให้อาหารในรางอย่างสม่ำเสมอและวางชามอาหารไว้ในที่ที่นกเข้าถึงได้ง่ายช่วยให้พวกมันเริ่มรับรู้ว่าการกินอาหารโดยไม่ต้องพึ่งพาแม่ก็เป็นไปได้ ผ่านไปประมาณ 5 วัน สองสาวเริ่มชินและกินอาหารได้เหมือนกับตอนที่แม่ให้อาหารในกรง แม้ว่าจะยังเห็นอาการกังวลบ้างในบางครั้ง แต่โดยรวมแล้วพวกมันเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น ประสบการณ์นี้สอนให้รู้ว่าการฝึกนกไทยหลังอานให้คุ้นเคยกับการกินอาหารในรางเป็นไปได้และสำคัญมากสำหรับช่วงเวลาที่แม่ไม่อยู่หรือไม่สามารถให้อาหารได้ เพื่อช่วยให้นกสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติและสุขภาพดี นอกจากนี้ การมีความอดทนและการดูแลอย่างใกล้ชิดของผู้เลี้ยงจะช่วยให้นกปรับตัวได้เร็วขึ้น เพราะนกไทยหลังอานมีความไวต่อสภาพแวดล้อมและความรู้สึกปลอดภัยที่ได้รับจากแม่และคนดูแล สำหรับผู้ที่เลี้ยงนกไทยหลังอาน ควรฝึกการกินอาหารในรางเป็นเรื่องปกติ และค่อยๆ ให้เวลานกได้ปรับตัว รวมถึงสังเกตพฤติกรรมเพื่อป้องกันความเครียดหรือสุขภาพไม่ดีที่จะตามมา