เมื่อผ่านประสบการณ์การทำงานและชีวิตมาเยอะขึ้น ผมได้เรียนรู้ว่าความเก่งไม่ได้หมายถึงการทำทุกอย่างด้วยตัวเองหรืออดทนจนหมดแรงเหมือนที่คิดกันในวัยหนุ่มสาว อย่างแรกเลยคือ คนที่คิดว่าต้องทำทุกอย่างคนเดียวจึงจะเก่ง จริง ๆ แล้วการยอมรับว่าต้องอาศัยและวางใจในทีมเป็นจุดเริ่มต้นของความเก่งอย่างแท้จริง เพราะจะช่วยลดภาระและเปิดโอกาสให้ได้เรียนรู้จากคนอื่น ประการที่สอง การทำงานหนักจนหมดแรงไม่ใช่การแสดงความเก่ง แต่บางครั้งคือสัญญาณว่าการบริหารจัดการเวลาหรือการแบ่งงานยังขาดประสิทธิภาพ การรู้จักวางแผนและแบ่งงานเป็นสิ่งสำคัญ ที่สำคัญคือการรู้ว่าเรื่องไหนควรขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น เพราะทุกคนไม่สามารถทำทุกอย่างได้เอง การมีความกล้าที่จะขอความช่วยเหลือเป็นทักษะที่คนเก่งต้องมี สุดท้ายคือเรื่องความอดทน บางครั้งการอดทนไปเรื่อย ๆ กับสิ่งที่ไม่มีประสิทธิภาพ อาจทำร้ายพลังงานและสุขภาพจิตมากกว่าที่คิด การรู้ว่าเรื่องไหนควรสู้ต่อและเรื่องไหนควรปล่อยวางคือความฉลาดของชีวิต สำหรับคนที่กำลังพยายามแสดงความเก่ง อยากแนะนำให้ลองกลับมาทบทวนพฤติกรรมเหล่านี้ และหันมาใส่ใจการดูแลตัวเอง รวมถึงบริหารพลังงานของตัวเองให้เหมาะสม เพื่อความสุขและความสำเร็จในระยะยาวจริง ๆ