บางทีกูก็อยากหูหนวกจะได้ไม่ต้องรับรู้อะไร

หลายครั้งที่เราเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความเครียดหรือความรู้สึกไม่สบายใจ เสียงรอบข้างหรือข่าวสารต่าง ๆ ก็กลายเป็นสิ่งที่สร้างความหนักใจจนบางครั้งคนเราก็อยากจะมีหูที่ไม่ได้ยิน เพื่อหลีกหนีจากทุกสิ่งที่ทำให้รู้สึกเจ็บปวดหรืออึดอัดใจ ในมุมมองของผม การที่อยากจะ 'หูหนวก' เป็นเหมือนสัญญาณเตือนว่าควรหาเวลาหยุดพัก เพื่อฟื้นฟูจิตใจและอารมณ์ เราควรกำหนดขอบเขตในการรับข้อมูลข่าวสารและเสียงรบกวนจากภายนอก เช่น เลือกที่จะปิดโทรศัพท์ในช่วงเวลาหนึ่ง หรือมุ่งเน้นทำกิจกรรมที่ช่วยผ่อนคลายจิตใจ เช่น การอ่านหนังสือ, ทำสมาธิ หรือใช้เวลากับธรรมชาติ นอกจากนี้ การพูดคุยเปิดใจและแชร์ความรู้สึกกับคนที่ไว้ใจได้ ก็เป็นอีกหนึ่งวิธีที่ช่วยให้เรารับมือกับความรู้สึกที่เก็บกดไว้ การยอมรับความรู้สึกและสร้างการสื่อสารที่ดีจะช่วยเยียวยาใจและทำให้เราไม่ต้องรู้สึกอยากหนีจากโลกภายนอกอีกต่อไป การเข้าใจว่าความรู้สึกอยากหนีหรือไม่อยากรับรู้ บางครั้งเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ก็ช่วยให้เราไม่รู้สึกโดดเดี่ยว แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองอย่างแท้จริง