ในฐานะที่เป็นคนที่ได้ฟังเพลงกะเหรี่ยง และได้สัมผัสกับความรู้สึกที่เพลงนี้สื่อออกมา ผมรู้สึกได้ถึงความรักและความภูมิใจที่มีต่อรากเหง้าวัฒนธรรมของตนเอง เพลงนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่บทเพลงธรรมดา แต่เป็นเหมือนกระจกสะท้อนให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของวิถีชีวิตคนกะเหรี่ยงที่ต้องไปเรียนและทำงานในเมืองใหญ่ สิ่งที่สะท้อนออกมาคือความกังวลใจของผู้ร้องเพลงเกี่ยวกับลูกหลานที่หลงใหลวัฒนธรรมสมัยใหม่จนลืมรากเหง้าของตนเอง เช่น การไม่สวมใส่เสื้อผ้าแบบดั้งเดิมหรือไม่สนใจจักรสานทอผ้า ซึ่งล้วนแต่เป็นสิ่งที่บรรพบุรุษได้สั่งสมไว้ จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยไปเยือนชุมชนกะเหรี่ยงและเห็นว่าพวกเขายังรักษาประเพณีได้ดีในหมู่ผู้สูงอายุ แต่กลุ่มเยาวชนมักถูกดึงดูดด้วยวิถีชีวิตในเมืองใหญ่และเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงเร็ว ขอจึงอยากสนับสนุนให้มีการจัดกิจกรรมหรือเวิร์คช็อปที่ส่งเสริมให้เด็กๆ สนใจวัฒนธรรมของตนมากขึ้น เช่น สอนจักรสาน ทำเพลงพื้นบ้าน หรืองานศิลปะที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ การฟังเพลงกะเหรี่ยงยังเป็นอีกหนทางหนึ่งที่ช่วยให้เด็กและเยาวชนรู้จักประวัติความเป็นมาของชนเผ่าตน พร้อมทั้งตระหนักถึงคุณค่าของมรดกทางวัฒนธรรมที่ควรได้รับการสืบสานต่อไป ผมเชื่อว่าหากเราทุกคนร่วมมือกัน ไม่ว่าจะเป็นชุมชน ครู หรือผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง จะช่วยรักษารากเหง้าวัฒนธรรมกะเหรี่ยงให้อยู่คู่กับยุคสมัยใหม่ได้อย่างยั่งยืน