People who have been through a lot will know that not everything needs to be explained.

เมื่อเราเติบโตและผ่านประสบการณ์ต่างๆ มาอย่างหลากหลาย เราจะรู้สึกได้ว่าบางเรื่องไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ใครฟัง เพราะความเข้าใจและความเจ็บปวดบางอย่างนั้น ไม่สามารถถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดได้เสมอไป จากประสบการณ์ส่วนตัว การเลือกที่จะไม่เสวนาหรือไม่เปิดเผยเรื่องราวในทุกโอกาส เป็นวิธีหนึ่งในการปกป้องตัวเอง และรักษาความสงบใจ แม้ว่าคนอื่นอาจจะอยากเข้าใจเรา แต่เราเองก็ต้องรู้จักขอบเขตและเวลาที่เหมาะสมที่จะเปิดใจ การเรียนรู้ที่จะเงียบและฟังเสียงภายในได้กลายเป็นสิ่งสำคัญ เพราะบางครั้งความเงียบก็สามารถสื่อสารความหมายได้ดีกว่าคำพูด การรู้จักปล่อยวางและไม่ต้องพยายามอธิบายทุกเรื่องช่วยให้เรามีความสุขกับตัวเองมากขึ้น หลายครั้งที่คนที่ผ่านเรื่องราวหนักๆ มาจะมีทัศนคติที่อยากให้คนอื่นเข้าใจ แต่ก็รู้ดีว่าวิธีที่ดีที่สุดคือการยอมรับและปล่อยวาง ไม่ยึดติดกับการขอคำอธิบาย หรือคำยืนยันจากผู้อื่น นั่นคือบทเรียนและภูมิปัญญาที่ได้จากประสบการณ์ชีวิตจริง ดังนั้น การไม่จำเป็นต้องอธิบายทุกเรื่องไม่ได้หมายความว่าเราไม่ใส่ใจ หรือไม่อยากสื่อสาร แต่เป็นการให้เกียรติความรู้สึกตัวเองและชื่นชมความเป็นส่วนตัวของแต่ละคน สำหรับใครที่กำลังรู้สึกว่าตนเองต้องอธิบายหรือพิสูจน์อะไรกับใครมากมาย ลองหยุดและใช้เวลาทบทวนดูว่าจริงๆ แล้วเราต้องการอะไร และอะไรที่ทำให้เรารู้สึกสบายใจที่สุด ความสงบและความเข้าใจในตัวเองบางครั้งสำคัญกว่าคำพูดที่อธิบายได้นับพันคำ