วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามวรวิหาร

ใครตั้งใจมาชม “พระพุทธรูปทองคำ” ที่วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามฯ แนะนำให้เริ่มจากการเข้าไปที่พระอุโบสถก่อนเลย เพราะจุดนี้เป็นไฮไลต์จริงๆ ตอนเดินเข้าไปจะรู้สึกถึงความสงบและความอลังการของงานสถาปัตยกรรม พอเงยหน้ามองเพดานและรายละเอียดลายแกะสลักด้านบนคือสวยมาก แล้วสายตาจะไปหยุดที่ “พระพุทธรูปทองคำปางสมาธิ” ที่ประดิษฐานเด่นอยู่ด้านหน้า แสงในโบสถ์กับฉากหลังโทนเข้มช่วยให้พระดูเรืองรองขึ้นแบบเห็นแล้วใจนิ่งๆ ทริคเล็กๆ สำหรับการชมให้ได้อรรถรสคือค่อยๆ เดิน ช้าๆ และยืนดูจากระยะที่เหมาะสม จะเห็นรายละเอียดเครื่องบูชาและองค์พระชัดขึ้น อีกโซนที่หลายคนมักมองข้ามคือแถวพระพุทธรูปปางต่างๆ ที่เรียงรายอยู่ตามผนัง มีทั้งปางสมาธิ ปางยืน และปางบำเพ็ญทุกรกิริยา (องค์ที่ดูโดดเด่นมาก) การเดินดูทีละองค์เหมือนเป็นการทบทวนเรื่องราวพุทธประวัติแบบย่อๆ ทำให้การมาไหว้พระครั้งนี้มีความหมายกว่าแค่ “มาเที่ยวถ่ายรูป” เรื่องการแต่งกายและมารยาท แนะนำให้ใส่ชุดสุภาพ ปิดไหล่ ปิดเข่า และเตรียมถุงเท้าหรือรองเท้าที่ถอดง่าย เพราะต้องถอดรองเท้าก่อนเข้าพื้นที่ด้านใน ระหว่างอยู่ในพระอุโบสถพยายามคุยเบาๆ ปิดเสียงโทรศัพท์ และหลีกเลี่ยงการหันหลังให้องค์พระในระยะใกล้ ถ้าจะถ่ายรูป แนะนำให้ยืนด้านข้างหรือถอยออกมาหน่อย จะได้ภาพสวยและดูสุภาพไปพร้อมกัน สำหรับมุมที่ชอบเป็นพิเศษคือมุมที่เห็นพระพุทธรูปทองคำพร้อมพรมสีแดงด้านหน้า และมุมกว้างที่เห็นเพดานสวยๆ อยู่ในเฟรมเดียวกัน ภาพจะออกมาดูคลาสสิกมาก แต่ถ้าวันไหนคนเยอะ ลองรอจังหวะเงียบๆ สักนิด หรือเดินชมแถวพระพุทธรูปปางต่างๆ ก่อน แล้วค่อยกลับมาที่จุดหลัก จะได้ไม่เร่งรีบ ถ้าใครค้นหาในกูเกิลด้วยคำว่า “พระพุทธรูปทองคำ” แล้วอยากได้ประสบการณ์ที่ทั้งอิ่มใจและได้ความรู้ วัดเบญจมบพิตรเป็นหนึ่งในวัดที่ไปแล้วรู้สึกคุ้มมาก เหมาะทั้งสายไหว้พระ สายถ่ายรูปแบบสุภาพ และคนที่อยากใช้เวลาสงบๆ ในกรุงเทพฯ