サイトジーンズのチェック方法 👖

นอกจากทริค “วัดด้วยแขน” (ช่วงข้อศอกถึงมือ) ที่ช่วยเช็คความกว้างกางเกงยีนส์ได้ไวๆ แล้ว เราแนะนำให้วัดแบบมีตัวเลขด้วย จะตอบโจทย์เวลาหา size กางเกง/ขนาดกางเกงยีนส์ โดยเฉพาะซื้อออนไลน์หรือเทียบหลายแบรนด์ 1) วัดกางเกงยังไงให้ได้ตัวเลข (ทำที่บ้านได้) - เอากางเกงยีนส์ตัวที่ใส่พอดีมาวางบนพื้นราบ แล้วรูดให้ผ้าเรียบ ไม่ย่น - วัด “เอว (Waist)” วัดความกว้างขอบเอวด้านบนจากซ้ายไปขวา แล้วคูณ 2 = รอบเอวของกางเกง - วัด “สะโพก (Hip)” วัดบริเวณที่กว้างที่สุดของช่วงสะโพก/ก้น (ประมาณต่ำจากเป้าลงมา 18–22 ซม. แล้วแต่ทรง) วัดกว้างซ้าย-ขวาแล้วคูณ 2 - วัด “ต้นขา (Thigh)” วัดจากตะเข็บเป้าออกไปด้านข้างบริเวณต้นขา แล้วคูณ 2 - วัด “ปลายขา (Leg opening)” วัดปลายขากว้างซ้าย-ขวา แล้วคูณ 2 - วัด “ความยาว (Inseam/Outseam)” Inseam คือจากเป้าถึงปลายขาด้านใน, Outseam คือจากขอบเอวถึงปลายขาด้านนอก 2) วิธีวัดสะโพกกางเกงยีนส์ (กรณีวัดจากตัวเรา) ถ้าวัดจากตัว ให้ใช้สายวัดพันรอบ “ส่วนที่กว้างที่สุดของสะโพก/ก้น” ยืนตรง ไม่กลั้นหายใจ แล้วจดเป็นเซนติเมตร จากนั้นเทียบกับตารางไซส์แบรนด์นั้นๆ (แต่ละแบรนด์ไม่เท่ากันจริง) 3) ใช้ทริควัดด้วยแขนให้แม่นขึ้น (เช็คเร็วก่อนซื้อ) - ถ้าทาบแขนแล้วขอบกางเกง “เลย/กว้างกว่าแขนมาก” มักหลวม (ในภาพจะเป็นแบบใหญ่เกินไป) - ถ้ากางเกง “แคบกว่า” ช่วงแขนตั้งแต่ข้อศอกถึงมือมากๆ มักคับ (แบบ SMALL) - ถ้าทาบแล้ว “พอดีกับช่วงข้อศอกถึงมือ” มักใส่ได้ (แบบ Fit) ทริคนี้เหมาะกับการกะไซส์คร่าวๆ ตอนลองหน้าร้านหรือดูมือสอง แต่แนะนำให้เช็คตัวเลขเอว/สะโพกร่วมด้วยจะชัวร์กว่า 4) เลือกไซส์ให้เข้าทรงยีนส์ที่ใส่ - ทรงกระบอก/กระบอกเล็ก: เน้นสะโพกและต้นขา อย่าให้ตึงเกิน เพราะนั่งแล้วจะอึดอัด - ทรงสลิม/สกินนี่: ต้องดูส่วนผสมผ้า (มีสแปนเด็กซ์จะยืด) ถ้าผ้าแข็ง 100% cotton ควรเผื่อมากขึ้น - ทรงเอวสูง: วัดเอวตรงตำแหน่งที่กางเกงจะอยู่จริง ไม่ใช่เอวคอด 5) ทิปกันพลาดเวลาเลือก size กางเกง - ดูหน่วยให้ดี บางเว็บใช้ “นิ้ว” (inch) เช่น W30 L32 - ถ้าระหว่าง 2 ไซส์: ชอบฟิตเลือกเล็กกว่าเล็กน้อย (เฉพาะผ้ายืด), ชอบใส่สบายเลือกใหญ่กว่า - ยีนส์ผ้าดิบ/ผ้าแข็ง บางรุ่นมีหดหลังซัก ควรถาม/อ่านรีวิวก่อน ทำตามนี้จะตอบได้ง่ายขึ้นว่า “เราใส่กางเกงไซส์อะไร” และลดโอกาสสั่งผิดไซส์แบบเยอะมาก โดยใช้ทั้งการทาบแขน (เช็คไว) + วัดเอว/สะโพก (เช็คละเอียด) ควบคู่กันครับ