ในวันที่อากาศหนาวเย็น ความรู้สึกขี้เกียจมักจะเข้ามาเยือนอย่างง่ายดาย การเลือกใช้วิธีที่ง่ายที่สุดเพื่อตอบสนองความต้องการของร่างกายและสมองนั้นเป็นเรื่องปกติ เช่น การไม่ลุกไปหยิบผ้าห่ม แต่ใช้หมอนปิดตัวแทน เพราะสมองจะประเมินความคุ้มค่าของพฤติกรรมแต่ละอย่างอย่างรวดเร็วและเลือกทางที่ง่ายและไม่ต้องใช้พลังงานมากเกินไป นี่คือตัวอย่างของสัญชาตญาณเอาตัวรอดที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน ซึ่งหลายคนอาจไม่ทันได้สังเกต จากประสบการณ์ส่วนตัว การยอมรับความขี้เกียจในแบบที่ไม่ทำร้ายตัวเองนั้นช่วยลดความเครียดและเพิ่มความสุข การใช้เวลาผ่อนคลายในผ้าห่มอุ่นๆ เป็นการเติมพลังให้ร่างกายและจิตใจ และทำให้พร้อมสำหรับการทำงานหรือกิจกรรมในเวลาต่อมา นอกจากนี้ การตั้งเป้าหมายเล็กๆ ในการลุกไปหยิบผ้าห่มหรือทำกิจกรรมบางอย่างยังช่วยฝึกให้สมองเปลี่ยนวิธีคิดและลดนิสัยขี้เกียจได้อย่างช้าๆ ดังนั้น ความขี้เกียจไม่ใช่เรื่องผิดเสมอไป หากเรียนรู้ที่จะควบคุมและเข้าใจมันอย่างมีสติ ก็สามารถใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาพักผ่อนได้อย่างเหมาะสมและมีความสุขมากขึ้น