ดอกลัดดาวัลย์
ลัดดาวัลย์ (หรือที่นิยมเรียกว่า ลดาวัลย์) คือไม้เถาเลื้อยที่มีดอกสีขาวกลิ่นหอม นิยมปลูกเป็นซุ้มหรือคลุมรั้ว สามารถออกดอกได้ตลอดทั้งปี แต่จะออกดอกดกเป็นพิเศษในช่วงฤดูหนาว นอกจากความสวยงามและกลิ่นหอมแล้ว ยังมีความเชื่อว่าลดาวัลย์เป็นไม้ดอกมงคลที่หมายถึงความรื่นรมย์ในชีวิต
ลักษณะ
ลักษณะ: เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้ออ่อน
ใบ: รูปหัวใจ ปลายแหลม มีขนสั้นๆ ปกคลุม
ดอก: สีขาว ออกเป็นช่อ ออกดอกได้ตลอดปี
กลิ่น: หอมชื่นใจ
การปลูกและการดูแล
การปลูก: ชอบดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดี และชอบแสงแดดตลอดวัน
การรดน้ำ: ชอบน้ำแต่ไม่ชอบน้ำท่วมขัง แนะนำให้รดน้ำประมาณวันละ 2 ครั้ง แต่ควรลดลงเมื่อเข้าฤดูฝน
การขยายพันธุ์: สามารถขยายพันธุ์ได้ด้วยการเพาะเมล็ดและปักชำกิ่ง
การทำซุ้ม: ควรทำหลักปักและนำต้นมาผูกกับหลักให้ต้นไต่ขึ้นไป เนื่องจากโดยธรรมชาติแล้วต้นลดาวัลย์อาจจะไม่ค่อยเลื้อยขึ้นซุ้มเอง
ประโยชน์และความเชื่อ
ความเชื่อ: เป็นมงคลหมายถึงความรื่นรมย์ในชีวิต จึงนิยมปลูกในทิศตะวันออก
ประโยชน์อื่น: ชาวอินโดนีเซียนำใบสดมาใช้เป็นส่วนผสมในสมุนไพร หรือนำมาเคี้ยวเพื่อให้ปากสดชื่น
ขอบคุณข้อมูลจาก:บ้านและสวนค่ะ
ภาพถ่าย:จากหน้าบ ้านของเราเอง
ลัดดาวัลย์ถือเป็นไม้เถาเลื้อยที่ผมชอบมากเพราะนอกจากดอกจะหอมและสวยงามแล้ว ความเชื่อที่ว่านำความรื่นรมย์มาสู่ชีวิตก็ทำให้ผมตั้งใจปลูกไว้ที่บ้าน โชคดีที่ลัดดาวัลย์ไม่ใช่ไม้ที่ปลูกยากเลย สำหรับคนที่เริ่มปลูก แนะนำให้เลือกดินร่วนที่ระบายน้ำดีและตั้งซุ้มหรือหลักไม้ให้ต้นเถาไต่ เพราะต้นลัดดาวัลย์ไม่ชอบเลื้อยเองขึ้นซุ้มมาก ผมใช้เชือกผูกต้นเล็กๆกับซุ้มไม้บ่อยๆ ช่วยให้ต้นเลื้อยสวยและดอกออกช่อหนาแน่น การรดน้ำควรทำวันละ 2 ครั้งในช่วงฤดูร้อน แต่ลดปริมาณน้ำลงในฤดูฝนเพื่อป้องกันน้ำขังซึ่งทำรากเน่าได้ นอกจากนี้การตัดแต่งกิ่งเล็กน้อยช่วยให้ต้นไม้ระบายลมดีขึ้นและกระตุ้นการออกดอกที่สวยงาม ผมชอบถ่ายภาพดอกลัดดาวัลย์ตอนออกช่อเต็มต้น เพราะดอกสีขาวประดับกับใบเขียวเข้ม ดูสดชื่นและมีชีวิตชีวา กลิ่นหอมอ่อนๆ ทำให้ยามเย็นบนเฉลียงบ้านเป็นช่วงเวลาที่ผมชอบมาก สำหรับประโยชน์ทางสมุนไพร ผมได้ยินว่าชาวอินโดนีเซียนำใบสดมาเคี้ยวเพื่อให้ปากสดชื่น ซึ่งเป็นความรู้ที่น่าสนใจมาก ทั้งนี้อย่าลืมว่าการดูแลรักษาต้นไม้ไม่เพียงแต่ทำให้บ้านสวยงาม แต่ยังช่วยให้จิตใจผ่อนคลายและเพิ่มความสุขในทุกวัน
สวยมากค่ะ🥰