พระอุ้มหมาชีอุ้มแมว
“ตำนานพระอุ้มหมา ชีอุ้มแมว”
ได้บอกเล่าสืบต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น‼️ ถึงเรื่องราวในจังหวัดต่าง ๆ ทางแถบภาคอีสานที่ในยามวิกาลช่วงกลางคืน ตั้งแต่หัวค่ำ เป็นต้นไป หลายหมู่บ้านมักเคยประสบ พบเจอกับ เสียงเรียกปริศนาสลับกับการเคาะประตูบ้าน ที่พอเปิดไปแล้วก็พบเจอ กับพระอุ้มสุนัขสีดำที่เดินมายืนเคียงคู่กับแม่ชีอุ้ม ที่แมวสีดำเช่นกัน
ตอนแรก พวกเขาก็คิดว่า ทำไมจู่ ๆ พระกับแม่ชีก็มาเยือนยังบ้านของพวกเขาทั้งที่ไม่ได้มีการนิมนต์มา หรืออาจจะเพราะพวกท่านได้ธุดงค์มาไกลจึงต้องการสอบถามหาวัดหรือที่พักก็ได้ แต่พอเปิดประตูให้แล้ว พระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวทั้งสองก็ไม่อยู่ที่ประตูมีแต่ความว่างเปล่า และ หลังจากนั้นในวันรุ่งขึ้น คนในบ้านที่ไป. เปิดประตูให้พวกท่านก็เสียชีวิตลงอย่างไม่ทราบสาเหตุ ‼️บางบ้านที่เห็นพระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวมาเรียกขานก็เผลอรับ แล้วก็มีการเสียชีวิตลงในวันรุ่งขึ้นไม่แตกต่างกัน ที่น่าตกใจ คือ ศพของผู้ตายทุกคนเมื่อนำไปชันสูตรแล้ว ปรากฏว่า อวัยวะข้างในนั้นได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย คล้ายกับมีคนเอาไป ทั้งที่สภาพศพก็ไม่ได้มีการโดนชำแหละใดๆ ทั้งสิ้น คนในสมัยนั้นจึงเชื่อกันว่า พระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวนั้นคือ ปอบที่ปลอมตัวมาในร่างของพระกับแม่ชีที่อุ้มหมากับอุ้มแมวสีดำ ซึ่งหมาสีดำกับแมวสีดำนั้นก็เป็นหนึ่งในบริวารของปอบด้วย
นับแต่นั้นชาวบ้าน จึงไม่มีใครกล้า เปิดประตูรับใคร ในตอนกลางคืน หรือ ขานรับเวลาที่มีเสียงเรียกเลย บางคนก็เลือกที่จะแอบส่องทางหน้าต่างก่อนแล้ว เมื่อเห็นว่าเป็นพระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวก็จะรีบปิดหน้าต่างทันที และมีการสั่งสอนจากรุ่นสู่รุ่นมาว่า หากไม่อยากให้วิญญาณของปอบเข้ามาในบ้านและคร่าชีวิตผู้คนได้ต้องห้ามขานรับหรือเปิดประตูไปเด็ดขาด! ซึ่งแม้ว่าในปัจจุบันจะมีคนมาเล่าเรื่องพระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวน้อยลงจากเมื่อก่อนแล้ว แต่คนในบางหมู่บ้านแถบอีสานก็ยังคงเคยพบเห็นพระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวเดินผ่านหน้าบ้านตัวเองในยามกลางคืนเหมือนกัน และเป้าหมายอาจเป็นบ้านใครสักคนในหมู่บ้านของพวกเขาที่ถูกหมายตาเป็นเหยื่อเอาไว้!
ข้อคิดเตือนใจเรื่องตำนานพระอุ้มหมา ชีอุ้มแมว
“ตำนานพระอุ้ม หมา ชีอุ้มแมว” ได้ให้ข้อคิดแก่ทุกคนว่า ในเวลากลางคืนหากใครมาเรียกนอกบ้านก็ไม่ควรที่จะเปิดประตูออกไปตามเสียงเรียก เพราะนอกจากอาจจะเป็นสิ่งลี้ลับหรือพวกของคุณไสยมนต์ดำลมเพลมพัดที่เข้าสู่บ้านของเราจนอันตรายกับเราได้แล้ว ก็อาจจะไปเจอคนประสงค์ร้ายที่ต้องการมาปล้นบ้านยามวิกาลก็เป็นได้
#เป็นข่าว
#เรื่องผี
#เรื่องหลอน
จากประสบการณ์และเรื่องเล่าของชาวบ้านในภาคอีสานที่ได้ยินเรื่องพระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวนี้บ่อยครั้ง จะเห็นได้ว่าความเชื่อกับตำนานพื้นบ้านยังมีผลต่อวิถีชีวิตและพฤติกรรมของผู้คนอย่างลึกซึ้ง ตัวตนของพระอุ้มหมาและชีอุ้มแมวซึ่งสวมบทบาทเป็นสิ่งลี้ลับที่มาในรูปพระและแม่ชีถือเป็นภาพสะท้อนความกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้จักในยามค่ำคืน หลายครั้งที่ชาวบ้านเลือกที่จะไม่ออกไปเปิดประตูในกลางคืนหากมีเสียงเรียกขานมาโดยไม่ชัดเจน เป็นการรักษาความปลอดภัยเบื้องต้นจากภัยที่อาจแฝงตัวมาในรูปแบบต่างๆ ไม่เพียงแต่จากตำนานปอบเท่านั้น แต่รวมถึงภัยที่เป็นมนุษย์เช่นโจรผู้ร้ายด้วย ประสบการณ์ที่ถูกรายงานว่าหลังจากเปิดประตูให้พระอุ้มหมา ชีอุ้มแมวแล้วพบกับเหตุการณ์เสียชีวิตชวนสยองนั้น สร้างความระแวดระวังและความตื่นตัวให้กับชุมชนได้ดีอย่างหนึ่ง การนำสัตว์สีดำมาเป็นสัญลักษณ์ของปอบนั้นสะท้อนถึงความเชื่อในเรื่องสีและพลังลบที่เกี่ยวข้องกับหมาและแมวสีดำในความเชื่อไทย นอกจากนี้ การสืบทอดคำเตือนห้ามเปิดประตูตอนกลางคืนโดยไม่มีเหตุผลเด่นชัดยังเป็นวิธีการป้องกันภัยที่คนสมัยก่อนส่งต่อมายังคนรุ่นหลัง แม้ว่าผู้คนในปัจจุบันอาจจะไม่เชื่อทุกเรื่องเล่าอย่างเคร่งครัด แต่ก็ยังคงมีความเคารพและระมัดระวังในเรื่องสุขภาพและความปลอดภัยในยามวิกาล จากการเล่าสู่กันฟังและประสบการณ์ที่ได้รับประกอบกับตำนานนี้ ช่วยให้เราเข้าใจมิติของวัฒนธรรม ความเชื่อ และวิถีชีวิตของผู้คนในชุมชนภาคอีสาน เท่ากับว่า "พระอุ้มหมา ชีอุ้มแมว" นอกจากเป็นเรื่องผีที่น่ากลัวแล้ว ยังเป็นบทเรียนสำคัญเรื่องการดูแลตัวเองและครอบครัวในช่วงเวลาที่อันตรายด้วยเช่นกัน
