เรื่องผีในสมัยรัชกาลที่ 6
เรื่องผีในสมัยรัชกาลที่ 6
ที่โด่งดังที่สุดคือตำนาน "ท้าวหิรัญพนาสูร" หรือ "ผีทรงเลี้ยง" ซึ่งเป็นอสูรผู้มีสัมมาทิฐิ คอย ติดตามอารักขาพระองค์ ให้แคล้วคลาด จากภัยอันตราย นอกจากนี้ยังมี“บันทึกประสบการณ์เจอวิญญาณ”
และ “นายทหารมหาดเล็กผู้จงรักภักดีที่มาเฝ้าลาตาย” ที่พระรา ชวังพญาไท ซึ่งพระองค์ตรัสว่าแม้ทางวิทยาศาสตร์ว่าไม่มีผี “แต่พระองค์เคยเจอมาแล้ว
เรื่องเล่าผีและเรื่องลี้ลับในรัชกาลที่ 6ท้าวหิรัญพนาสูร (ผีทรงเลี้ยง)
เป็นเรื่องราวที่เล่าขานถึงจิตวิญญาณของอสูรรูปร่างใหญ่โตที่มาถวายตัวรับใช้ รัชกาลที่ 6 ตั้งแต่ยังทรงเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ คอย“ป้องกันภยันตรายจากการเสด็จประพาสมณฑลพายัพ” เมื่อ พ.ศ. 2449
“พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว”จึงได้ทรงพระกรุณาดำรัสชี้แจงเพื่อให้คลายกังวลว่าเจ้าใหญู่นายโต เมื่อ จะเสด็จที่ใดคงจะมีทั้งเทวดาและปีศาจ หรืออสูรอันเป็นสัมมาทิฏฐิคอยติดตามป้องกันภยันตราย มิให้มากล้ำกรายพระองค์และบริพารผู้โดยเสด็จฯ
จากนั้นปรากฏว่า ผู้ที่ตามเสด็จผู้หนึ่ง กล่าวว่า ฝันเห็น“ชายรูปร่างล่ำสันใหญ่โต” แจ้ งว่า “ชี่อ หิรันย์ ”เป็นอสูรชาวป่า จะมาตามเสด็จ เพื่อคอยดูแลระวังมิให้ภยัน-ตรายทั้งปวงมา กล้ำกรายพระองค์ และ ข้าราชบริพาร ครั้นทรงทราบความจึงมีพระราชดำรัสให้จัดธูปเทียน และอาหารไปเซ่นที่ในป่าริมพลับพลา
“เวลาเสวยค่ำทุกวัน” ได้โปรดเกล้าฯ ให้เเบ่งพระ“กระยาหารจากเครื่องเสวย” ไปตั้งเช่นเสมอ หลังจากที่เสด็จประพาสมณฑลพายัพ แล้ว ข้าราชบริพารก็พร้อมกันเชิญ“หิรันยอสูร” ให้ตามเสด็จ เมื่อเสด็จออกจากกรุงเทพฯด้วยเสมอ และโปรดให้เซ่นหิรันยอสูรอย่างเช่นเมี่อครั้งเสด็จมณฑลพายัพเป็นธรรมเนียม ตลอดมา
การสร้างศาล รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้หล่อรูปท้าวหิรัญพนาสูรขึ้นเพื่อประดิษฐาน ณ พระราชวังพญาไท และทรงมีการเชิญอสูรตนนี้มารับเครื่องเซ่นสรวงเสมอ ปัจจุบันศาลท้าวหิรัญพนาสูรตั้งอยู่หลังโรงพยาบาล พระมงกุฎเกล้า
“และเรื่องความจงรักภักดีของ“วิญญาณนายทหารมาลา” มีบันทึกว่ารัชกาลที่ 6 ทรงเคยเห็นวิญญาณของนายพันโทจมื่นฤทธิ์รณจักร (กรับ โฆษะโยธิน) ราชองครักษ์เวร ยืนเฝ้าอยู่ริมถนนเฉลียงพระราชวังพญาไท แต่เมื่อสอบถามกลับพบว่านายพันโทจมื่นฤทธิ์ฯ ได้กราบบังคมลาถึงแก่กรรมไปแล้ว”
#เรื่องเล่าผี
เรื่องผีในสมัยรัชกาลที่ 6 โดยเฉพาะเรื่องของท้าวหิรัญพนาสูรหรือผีทรงเลี้ยงนั้น นับเป็นหนึ่งในตำนานที่มีความลึกซึ้งและสะท้อนความเชื่อโบราณเกี่ยวกับวิญญาณและอสูรที่จะคอยปกป้องผู้มีฐานะสูงอย่างพระมหากษัตริย์ ภายใต้รัชกาลที่ 6 นั้น เราจะเห็นได้ว่าแม้ในยุคเริ่มต้นของความเจริญทางวิทยาศาสตร์ วิถีคิดแบบล้านนาและความเชื่อเกี่ยวกับผียังคงมีบทบาทอยู่ในชีวิตประจำวันของผู้คน แม้แต่พระราชวงศ์เองก็ทรงมีความเชื่อและประสบการณ์ทางลี้ลับที่ไม่อาจอธิบายด้วยเหตุผลล้วนๆ ผมเองเคยมีโอกาสได้ฟังเรื่องราวของท้าวหิรัญพนาสูรจากผู้เฒ่าผู้แก่ในจังหวัดทางภาคเหนือ ซึ่งเขาเล่าว่าอสูรตนนี้ไม่ได้เป็นปีศาจร้าย แต่เป็นตัวแทนของจิตวิญญาณที่มีสัมมาทิฐิ คอยส่งเสริมและคุ้มครองผู้ที่ศรัทธาและเคารพบูชา ช่วยลดภยันตรายไม่ให้เข้ามาทำร้ายหรือขัดขวางการดำเนินชีวิตไปในทางที่ดี นอกจากนี้การที่รัชกาลที่ 6 ทรงให้มีการเซ่นไหว้และประดิษฐานรูปปั้นท้าวหิรัญพนาสูร ถือว่าเป็นการผสมผสานระหว่างความเชื่อโบราณกับความเป็นทางการของราชสำนักอย่างลงตัว การรักษาธรรมเนียมนี้ยังสะท้อนให้เห็นเจตนารมณ์ที่จะใช้ความเชื่อร่วมกับการปกครองเพื่อสร้างความสงบสุขและความมั่นคงแก่รัฐ ส่วนประสบการณ์เจอวิญญาณนายพันโทจมื่นฤทธิ์รณจักรนั้น แสดงให้เห็นถึงความเชื่อเรื่องความจงรักภักดีที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะสิ้นสุดเพียงชาตินี้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลเชิงจิตวิญญาณหรือการตกทอดทางตำนาน การบันทึกเรื่องนี้จึงไม่ได้มีเพียงแค่ความลี้ลับ แต่ยังช่วยสร้างแรงบันดาลใจและภาพสะท้อนของคุณธรรมในสังคมไทย จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยสัมผัสและศึกษาเรื่องราวลักษณะนี้ ความเชื่อเรื่องผีในสมัยรัชกาลที่ 6 ทำให้ผมรู้สึกถึงความลึกซึ้งของวัฒนธรรมไทยและการผสมผสานของความเชื่อแต่ละยุคสมัย แม้ว่าวิทยาศาสตร์จะเติบโต แต่เรื่องราวเหล่านี้ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตและจิตวิญญาณที่น่าสนใจ และเป็นแรงเชื่อมโยงกับอดีตที่ทำให้เรายังมีส่วนร่วมกับความเป็นไทยอย่างแท้จริง
