โตมาจึงรู้ว่า มารยาทควรเก็บไว้ใช้กับคนที่เหมาะสม

แกเคยถูกสอนให้เป็นคนที่ give ก่อนที่จะ take ของๆ คนอื่นปะ เราโตมาแบบนั้นนะ คือเราถูกสอนให้มีน้ำใจ และพูดดี ทำดีกับคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก มันเป็นเรื่องที่ดีมากๆ นะ เพราะที่ผ่านมาการที่เราทำแบบนี้นี่แหละ ทำให้เราดึงดูดแต่คนดีๆ เข้ามาในชีวิต เพราะความจริงใจของเรานี่แหละ

แต่พอเข้าสู่วัยทำงาน เราเจอคนที่หลากหลายมากขึ้น แล้วก็บอกตามตรงว่าชีวิตไม่ได้อิสระเหมือนตอนเรียนมหาลัย เราเลือกกลุ่มเพื่อนไม่ได้ เราต้องทนอยู่กับหัวหน้า หรือเพื่อนร่วมงานที่เลือกเองไม่ได้ (นอกจากลาออก)

คนมันต่างวัยต่างความคิดมากๆ เจอดีก็โชคดีไป เจอไม่ดีนี่เหมือนตกนรกทั้งเป็น ทำให้เรารู้ว่าเราจะดีกับทุกคนตลอดไปไม่ได้ ต้องกั๊กไว้บ้างไม่งั้นใจพัง (ซึ่งเราพังมาแล้ว555)

5 ปีมานี้เราทำงานด้วยกัน เคยดีกันมาตลอด พอได้ตำแหน่งบางคนก็เปลี่ยนไปใส่หัวโขน จนลืมไปว่าเคยดีกันยังไง บางคนทำดีด้วย คอยช่วยเหลือแค่ไหนก็เหมือนทำบุญไม่ขึ้นแบบ #เพื่อนร่วมงานtoxic คนพวกนี้ต้องทำใจปล่อยวาง (แม้ว่าเราจะยังทำไม่ค่อยได้ก็ตาม555)

ช่วงหลังมานี้หมอวินิจฉัยว่าเราเป็น #แพนิค ขั้นเริ่มต้น เพราะพักผ่อนน้อย เครียดและวิตกกังวลสะสม เราเลยตั้งใจเริ่มใหม่ เพื่อรีเซตสมองและหัวใจตัวเอง ต้องเป็นคนที่เด็ดขาด และเห็นแก่ตัวมากขึ้น ทำดีเฉพาะกับคนที่ควรได้รับสิ่งดีๆ มารยาทเราคงเก็บไว้ใช้เท่าที่จำเป็นแล้วค่ะ

#โตขึ้นจึงรู้ว่า #มนุษย์เงินเดือน #เรื่องเล่าความสัมพันธ์