โกโก้
เมื่อวานยังอยูด้วยกันดีๆเช้ามากินข้าวกับพ่อ
หยอกเล่นกับพี่อั้ม แม่อุ้มกอดเต็มไม้เต็มมือจากตัวเล็กๆจนเติบโตเป็นหนุ่มที่หล่อมาก สีสันลวดลายสวยงามดูสะอาดสะอ้าน ดวงตาสวยมากเหมือนลูกแก้วกลมโต
โกโก้เป็นแมวที่ไม่กวนใจ ไม่วุ่นวาย แล้วก็เป็นเพื่อนเล่นกับลาเต้ หมาแมวเป็นมิตรกัน
...ตอนเย็นแม่หาโกโก้ไม่รู้ไปเล่นที่ไหน พี่อั้มบอกยังหยอกเล่นอยู่เลยก่อนออกไปซื้อของ เราก็นึกว่าเดี๋ยวได้เวลากินข้าวก็คงมาเองเหมือนเคย
...แต่ในช่วงจัดโต๊ะเอาอาหารมาวาง ข้างบ้านก็ร้องหวีดเสียงดังว่า
...โกโก้ ตายแล้ว โกโก้ตายแล้ว พร้อมอุ้มโกโก้วิ่งมาที่บ้านเรา...โกโก้ลงไปในสวนบ้านเขานอนนิ่งอยู่ใต้ต้นไม้...ช่วงเวลาแค่ 10-15นาทีที่หายไป..โกโก้ไปหมดลมนอกบ้าน
พ่อบอกให้ปั๊มหัวใจ ในเวลาคับขันทำกันได้แค่นั้นเพราะโกโก้ไม่ตอบสนอง ไม่มีบาดแผล ไม่มีร่องรอยอะไรเลย แล้วโกโก้ก็ไม่ได้เจ็บป่วย แข็งแรงดี
ไม่รู้ว่า จากไปเพราะอะไร
..แม่ร้องไห้ นี่คือแมวตัวแรกที่แม่ตั้งใจเลี้ยง กอดกันทุกวัน คนในบ้านทั้งสามคนเสียใจมากกับการสูญเสียโกโก้ในครั้งนี้แบบปุบปับไม่คาดคิด ไม่ทันได้รักษากัน ไม่รู้สาเหตุ..แม่ทำใจไม่ได้เลยจริงๆ
เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา พวกเราในบ้านต่างเก็บตัวอยู่ในความเศร้า...ลูกชายส่งข้อความมาหาทั้งที่อยู่ในบริเวณเดียวกันว่า
... แม่อย่าเศร้ามากเกินไปนะ..
.แล้วเขาก็บอกว่า
อั้มก็เศร้าเหมือนกัน..แต่จะทำอย่างไรได้
ส่วนพ่อปิดประตูห้องเงียบ ปกติโกโก้จะนอนกับพ่อ เช้ามาก็ตื่นมากับพ่อ พ่อต้องเสียใจมากเช่นกัน
กลับไปดาวแมวนะลูก เช้านี้ไม่ได้มากินข้าวด้วยกันแล้วนะโกโก้..ขอบใจนะที่มาทำให้พวกเรารัก
ไปอยู่ในภพภูมิที่ดีนะโกโก้...แม่เสียใจจริงๆ
เคยมีแมวที่บ้านชื่อโกโก้เหมือนกันครับ เป็นแมวที่นิสัยน่ารักมาก ไม่วุ่นวายและเข้ากับสัตว์ตัวอื่นๆได้ดีเหมือนเรื่องเล่านี้เลยครับ เวลาที่เขาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วและแสดงความรักผ่านการกอดหรือเล่นกับพวกเรา มันทำให้รู้ว่าแมวไม่ใช่แค่สัตว์เลี้ยง แต่เป็นครอบครัวหนึ่งที่เติมเต็มความอบอุ่นในบ้าน ในบางครั้ง เรื่องราวของการสูญเสียก็เกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัวเหมือนโกโก้ การไม่รู้สาเหตุเป็นสิ่งที่ทำใจยากที่สุด เราสามารถจดจำได้ถึงความสุข ความรัก และช่วงเวลาที่ดีที่เคยมีร่วมกัน ที่สำคัญคือไม่ควรละเลยการดูแลสุขภาพและสังเกตพฤติกรรมของสัตว์เลี้ยงอย่างใกล้ชิด เพื่อป้องกันเหตุการณ์แบบนี้ ผมเองเคยผ่านความเสียใจจากการสูญเสียสัตว์เลี้ยง เมื่อเวลาผ่านไป ความทรงจำดีๆ เหล่านั้นกลับกลายเป็นกำลังใจและบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า ให้เราได้รักและดูแลกันให้มากขึ้น ซึ่งบอกได้เลยว่าความรักที่สัตว์เลี้ยงมอบให้เราเป็นสิ่งสวยงาม และการจากไปของพวกเขาก็สอนให้เรารู้จักความหมายของการปล่อยวางและความอดทน ถ้าใครกำลังเผชิญความสูญเสียแบบนี้ แนะนำให้เปิดใจพูดคุย แชร์ความรู้สึกกับคนในครอบครัว หรือเพื่อนที่เข้าใจ มันช่วยทำให้ความเศร้าค่อยๆ บรรเทาลง และยังเป็นโอกาสให้ระลึกถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ทำให้เรายิ้มได้อีกครั้งในอนาคต