Automatically translated.View original post

ðŸĩðŸ‡ĻðŸ‡ģ Leacha - From Ancient Tea to Drink of Wisdom

In the history of Chinese tea drinking, there is one simple but wisdom-filled drink.

That is, "Lei Cha ()," also known as "San Seng Tang ()."

Which means "three fresh" - meaning fresh tea leaves, fresh ginger and raw rice, three staple materials that together form the drink of life.

Chao is not tea with leaves as we know them today.

Instead, it is ground tea combined with green beans, peanuts, fresh ginger, and raw rice. Add water and boil until it becomes fragrant thickened tea.

In each region of China, there will also be a specific recipe - some endemic with herbs, some endemic with peas or roasted rice, to adjust the flavor to suit people's climate and lifestyle.

â˜Ŋïļ From the tea of antiquity to the drink of wisdom.

In ancient times, leach was not just an ordinary drink.

But food, drink and medicine at the same time.

It has the properties to drive poison, quench thirst and relieve hunger, suitable for the lives of rural people who have to work hard in the sun.

Although we are now familiar with flower tea, milk tea or various flavors of iced tea.

But in the past, "Leia" was a tea drink for ordinary people -

A tea that reflects the simplicity and fertility of the land.

📜 The Legend of Jie C - When Tea Used to Save the Life of an Army

The most commonly recounted legend about Lecha.

It is from Jie Zi District () in Guangdong Province.

It is said that in the early Northern Song Dynasty (around the 10th century AD),

General Phan Reinmei () was ordered to lead the army south to subdue the state of Nanhan. On the way, the army passed through the city of Jizi, heading for Guangzhou, when it arrived in Heu-husband.

A lot of soldiers are intoxicated - vomiting, diarrhea, sick all over the pile, critical situations that the captains don't know how to deal with.

Until local residents came in to suggest that

"Drinking poison will drive the poison out of the body."

So each soldier drank a large bowl of hot water.

And fell asleep all night the next morning, everyone was sweating full.

The body was light and comfortable and almost completely healed.

Since then, "Leisha" has been regarded as the tea that saved soldiers' lives.

And after the war ended, some of the army settled there.

This has caused the culture of drinking leacha to spread throughout northern Guangdong.

West of Hunan, and South of Jiangxi - The Land of Today's Hakka People

ðŸŦ– Leisha: A Tea Cup of Friendship and Wisdom

He's not just a thirst-quenching drink.

Instead, it symbolizes simplicity, hospitality and community relationships.

At a banquet or welcoming guest, start by serving a chao.

Before the meal. To show warmth and sincerity.

A cup of tea... reflects both history, memory and the way people live.

Is a drink that connects people generation after generation with a taste of attachment. 🍃

📚# Chinese cultural documentary # Lea # Ancient tea # Hakka # HakkaCulture# ChineseTea # Tea drinking culture

2025/11/1 Edited to

... Read moreāđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļē āļŦāļĢāļ·āļ­āļ—āļĩāđˆāļ–āļđāļāđ€āļĢāļĩāļĒāļāļ­āļĩāļāļŠāļ·āđˆāļ­āļŦāļ™āļķāđˆāļ‡āļ§āđˆāļē āļ‹āļēāļ™āđ€āļ‹āļīāļ‡āļ—āļąāļ‡ (āļŠāļēāļĄāļŠāļ”) āđ€āļ›āđ‡āļ™āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ”āļ·āđˆāļĄāđ‚āļšāļĢāļēāļ“āļ—āļĩāđˆāļĄāļĩāļ„āļļāļ“āļ„āđˆāļēāļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļĄāļēāļāđƒāļ™āļ§āļąāļ’āļ™āļ˜āļĢāļĢāļĄāļ­āļēāļŦāļēāļĢāđāļĨāļ°āļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāļ‚āļ­āļ‡āļŠāļēāļ§āļˆāļĩāļ™ āđ‚āļ”āļĒāđ€āļ‰āļžāļēāļ°āļŠāļēāļ§āļŪāļēāļāļāļē āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāđ„āļĄāđˆāđ„āļ”āđ‰āđ€āļ›āđ‡āļ™āđ€āļžāļĩāļĒāļ‡āļŠāļēāđāļšāļšāđƒāļšāļŠāļēāđ€āļŦāļĄāļ·āļ­āļ™āļ—āļĩāđˆāđ€āļĢāļēāļ„āļļāđ‰āļ™āđ€āļ„āļĒ āđāļ•āđˆāđ€āļ›āđ‡āļ™āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ”āļ·āđˆāļĄāļ—āļĩāđˆāļœāļŠāļĄāļœāļŠāļēāļ™āļĢāļ°āļŦāļ§āđˆāļēāļ‡āđƒāļšāļŠāļēāļŠāļ” āļ‚āļīāļ‡āļŠāļ” āđāļĨāļ°āļ‚āđ‰āļēāļ§āļ”āļīāļš āļžāļĢāđ‰āļ­āļĄāļāļąāļšāļ–āļąāđˆāļ§āđ€āļ‚āļĩāļĒāļ§āđāļĨāļ°āļ–āļąāđˆāļ§āļĨāļīāļŠāļ‡āļ—āļĩāđˆāļœāđˆāļēāļ™āļāļēāļĢāļšāļ”āļĨāļ°āđ€āļ­āļĩāļĒāļ”āđāļĨāļ°āļ•āđ‰āļĄāļˆāļ™āļāļĨāļēāļĒāđ€āļ›āđ‡āļ™āļŠāļēāļ‚āđ‰āļ™ āļ—āļĩāđˆāļŠāđˆāļ§āļĒāđ€āļ•āļīāļĄāđ€āļ•āđ‡āļĄāļĢāļŠāļŠāļēāļ•āļīāđāļĨāļ°āļ„āļļāļ“āļŠāļĄāļšāļąāļ•āļīāļ—āļēāļ‡āđ‚āļ āļŠāļ™āļēāļāļēāļĢāļ—āļĩāđˆāļ”āļĩāļ•āđˆāļ­āļĢāđˆāļēāļ‡āļāļēāļĒ āļ§āļąāļ•āļ–āļļāļ”āļīāļšāļŦāļĨāļąāļāļ—āļĩāđˆāđƒāļŠāđ‰āđƒāļ™āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāļĨāđ‰āļ§āļ™āđāļ•āđˆāđ€āļ›āđ‡āļ™āļžāļ·āļŠāđāļĨāļ°āļ˜āļąāļāļžāļ·āļŠāļ˜āļĢāļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļīāļ—āļĩāđˆāļ­āļļāļ”āļĄāđ„āļ›āļ”āđ‰āļ§āļĒāļŠāļēāļĢāļ­āļēāļŦāļēāļĢ āļĢāļ§āļĄāļ–āļķāļ‡āļŠāļēāļĢāļ•āđ‰āļēāļ™āļ­āļ™āļļāļĄāļđāļĨāļ­āļīāļŠāļĢāļ°āļ—āļĩāđˆāļŠāđˆāļ§āļĒāđƒāļ™āļāļēāļĢāļ‚āļąāļšāļŠāļēāļĢāļžāļīāļĐāđāļĨāļ°āļŠāđˆāļ‡āđ€āļŠāļĢāļīāļĄāļŠāļļāļ‚āļ āļēāļž āļĢāļ°āļšāļšāļĒāđˆāļ­āļĒāļ­āļēāļŦāļēāļĢāļĒāļąāļ‡āđ„āļ”āđ‰āļĢāļąāļšāļāļēāļĢāļšāļĢāļĢāđ€āļ—āļēāđāļĨāļ°āļāļĢāļ°āļ•āļļāđ‰āļ™āđƒāļŦāđ‰āļ—āļģāļ‡āļēāļ™āļ”āļĩāļ‚āļķāđ‰āļ™ āđ€āļŦāļ•āļļāļœāļĨāļ—āļĩāđˆāļ—āļģāđƒāļŦāđ‰āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāđ€āļ›āđ‡āļ™āļ—āļĩāđˆāļ™āļīāļĒāļĄāđƒāļ™āļ­āļ”āļĩāļ•āļ„āļ·āļ­āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļēāļĄāļēāļĢāļ–āđƒāļ™āļāļēāļĢāđƒāļŠāđ‰āđ€āļ›āđ‡āļ™āļ—āļąāđ‰āļ‡āļ­āļēāļŦāļēāļĢ āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ”āļ·āđˆāļĄ āđāļĨāļ°āļĒāļēāđāļšāļšāļ”āļąāđ‰āļ‡āđ€āļ”āļīāļĄ āđ‚āļ”āļĒāđ€āļ‰āļžāļēāļ°āđƒāļ™āļŠāļĩāļ§āļīāļ•āļŠāļ™āļšāļ—āļ—āļĩāđˆāļ•āđ‰āļ­āļ‡āļ—āļģāļ‡āļēāļ™āļŦāļ™āļąāļāļāļĨāļēāļ‡āđāļˆāđ‰āļ‡ āļ•āļēāļĄāļ•āļģāļ™āļēāļ™āđ€āļĨāđˆāļēāļ§āđˆāļē āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāđ€āļ„āļĒāļŠāđˆāļ§āļĒāļŠāļĩāļ§āļīāļ•āļ—āļŦāļēāļĢāđƒāļ™āļāļ­āļ‡āļ—āļąāļžāļ‹āđˆāļ‡āđ€āļŦāļ™āļ·āļ­āđ€āļĄāļ·āđˆāļ­āđ‚āļ”āļ™āđ‚āļĢāļ„āļĢāļ°āļšāļēāļ”āļĢāļ°āļŦāļ§āđˆāļēāļ‡āļāļēāļĢāđ€āļ”āļīāļ™āļ—āļąāļž āļāļēāļĢāļ”āļ·āđˆāļĄāđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāļŠāđˆāļ§āļĒāļŸāļ·āđ‰āļ™āļŸāļđāļĢāđˆāļēāļ‡āļāļēāļĒ āļ‚āļąāļšāļžāļīāļĐāđāļĨāļ°āļ—āļģāđƒāļŦāđ‰āļ—āļŦāļēāļĢāļŠāļēāļĄāļēāļĢāļ–āļŸāļ·āđ‰āļ™āļ•āļąāļ§āđ„āļ”āđ‰āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļĢāļ§āļ”āđ€āļĢāđ‡āļ§ āđ€āļ›āđ‡āļ™āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļĒāļ·āļ™āļĒāļąāļ™āļ–āļķāļ‡āļ„āļļāļ“āļ„āđˆāļēāļ—āļēāļ‡āļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāđāļĨāļ°āļ›āļĢāļ°āļŠāļīāļ—āļ˜āļīāļ āļēāļžāļ‚āļ­āļ‡āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ”āļ·āđˆāļĄāļ™āļĩāđ‰ āļ—āļĩāđˆāđ„āļĄāđˆāđƒāļŠāđˆāđāļ„āđˆāļ„āļ§āļēāļĄāļ­āļĢāđˆāļ­āļĒāđāļ•āđˆāļĒāļąāļ‡āļŠāļ°āļ—āđ‰āļ­āļ™āļ–āļķāļ‡āļ āļđāļĄāļīāļ›āļąāļāļāļēāļ—āļĩāđˆāļŠāļ·āļšāļ—āļ­āļ”āļĄāļēāļĒāļēāļ§āļ™āļēāļ™ āđƒāļ™āđāļ•āđˆāļĨāļ°āļ āļđāļĄāļīāļ āļēāļ„āļ‚āļ­āļ‡āļˆāļĩāļ™āļˆāļ°āļĄāļĩāļāļēāļĢāļžāļąāļ’āļ™āļēāđāļĨāļ°āļ›āļĢāļąāļšāļŠāļđāļ•āļĢāđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāļ•āļēāļĄāļ§āļąāļ•āļ–āļļāļ”āļīāļšāļ—āđ‰āļ­āļ‡āļ–āļīāđˆāļ™āđāļĨāļ°āļŠāļ āļēāļžāļ āļđāļĄāļīāļ­āļēāļāļēāļĻ āđ€āļŠāđˆāļ™ āļāļēāļĢāđ€āļ•āļīāļĄāļŠāļĄāļļāļ™āđ„āļžāļĢāļŦāļĢāļ·āļ­āļ‚āđ‰āļēāļ§āļ„āļąāđˆāļ§āđ€āļžāļ·āđˆāļ­āđ€āļžāļīāđˆāļĄāļĢāļŠāļŠāļēāļ•āļīāđāļĨāļ°āļ„āļļāļ“āļŠāļĄāļšāļąāļ•āļīāļ—āļēāļ‡āļĒāļē āļ™āļ­āļāļˆāļēāļāļ™āļĩāđ‰ āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāļĒāļąāļ‡āļĄāļĩāļšāļ—āļšāļēāļ—āļŠāļģāļ„āļąāļāđƒāļ™āļŠāļąāļ‡āļ„āļĄ āđ€āļĄāļ·āđˆāļ­āļĄāļĩāļāļēāļĢāđ€āļŠāļīāļĢāđŒāļŸāđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāđƒāļ™āļ‡āļēāļ™āđ€āļĨāļĩāđ‰āļĒāļ‡āļŦāļĢāļ·āļ­āļ•āđ‰āļ­āļ™āļĢāļąāļšāđāļ‚āļ āļ‹āļķāđˆāļ‡āļ–āļ·āļ­āđ€āļ›āđ‡āļ™āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļŦāļĄāļēāļĒāļ‚āļ­āļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļ­āļšāļ­āļļāđˆāļ™āđāļĨāļ°āļ­āļąāļ˜āļĒāļēāļĻāļąāļĒāđ„āļĄāļ•āļĢāļĩ āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāļˆāļķāļ‡āđ„āļĄāđˆāđƒāļŠāđˆāđāļ„āđˆāđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ”āļ·āđˆāļĄ āđāļ•āđˆāļ„āļ·āļ­āļŠāļąāļāļĨāļąāļāļĐāļ“āđŒāļ‚āļ­āļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļąāļĄāļžāļąāļ™āļ˜āđŒāđāļĨāļ°āļ„āļ§āļēāļĄāļœāļđāļāļžāļąāļ™āđƒāļ™āļŠāļļāļĄāļŠāļ™ āđƒāļ™āļĒāļļāļ„āļ—āļĩāđˆāļœāļđāđ‰āļ„āļ™āđƒāļŦāđ‰āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļģāļ„āļąāļāļāļąāļšāļ­āļēāļŦāļēāļĢāđāļĨāļ°āđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ”āļ·āđˆāļĄāđ€āļžāļ·āđˆāļ­āļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāļĄāļēāļāļ‚āļķāđ‰āļ™ āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāļāđ‡āđ„āļ”āđ‰āļĢāļąāļšāļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļ™āđƒāļˆāđ€āļžāļīāđˆāļĄāļ‚āļķāđ‰āļ™āļ­āļĩāļāļ„āļĢāļąāđ‰āļ‡āđƒāļ™āļāļēāļ™āļ°āļŠāļēāļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāļ—āļĩāđˆāđ€āļ•āđ‡āļĄāđ„āļ›āļ”āđ‰āļ§āļĒāļŠāļēāļĢāļ­āļēāļŦāļēāļĢāļˆāļēāļāļ˜āļĢāļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļī āđ€āļŦāļĄāļēāļ°āļŠāļģāļŦāļĢāļąāļšāļœāļđāđ‰āļ—āļĩāđˆāļĢāļąāļāļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāđāļĨāļ°āļ•āđ‰āļ­āļ‡āļāļēāļĢāđ€āļ„āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ”āļ·āđˆāļĄāļ—āļĩāđˆāđ„āļĄāđˆāđ€āļžāļĩāļĒāļ‡āđāļ„āđˆāļ”āļąāļšāļāļĢāļ°āļŦāļēāļĒ āđāļ•āđˆāļĒāļąāļ‡āļŠāđˆāļ§āļĒāļ”āļđāđāļĨāļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāđ‚āļ”āļĒāļĢāļ§āļĄ āļ”āđ‰āļ§āļĒāļ āļđāļĄāļīāļ›āļąāļāļāļēāļ‚āļ­āļ‡āļŠāļēāļˆāļēāļāļ­āļ”āļĩāļ•āļˆāļ™āļ›āļąāļˆāļˆāļļāļšāļąāļ™ āđ€āļŦāļĨāļĒāļ‰āļēāđ„āļĄāđˆāđ€āļžāļĩāļĒāļ‡āļŠāļ°āļ—āđ‰āļ­āļ™āļ–āļķāļ‡āļ§āļąāļ’āļ™āļ˜āļĢāļĢāļĄāļāļēāļĢāļ”āļ·āđˆāļĄāļŠāļēāđāļĨāļ°āđ€āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļĢāļēāļ§āļ›āļĢāļ°āļ§āļąāļ•āļīāļĻāļēāļŠāļ•āļĢāđŒāļ—āļĩāđˆāļ™āđˆāļēāļ—āļķāđˆāļ‡āđ€āļ—āđˆāļēāļ™āļąāđ‰āļ™ āđāļ•āđˆāļĒāļąāļ‡āđ€āļ›āđ‡āļ™āļ•āļąāļ§āđāļ—āļ™āļ‚āļ­āļ‡āļāļēāļĢāļœāļŠāļĄāļœāļŠāļēāļ™āļĢāļ°āļŦāļ§āđˆāļēāļ‡āļ˜āļĢāļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļīāđāļĨāļ°āļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāļ—āļĩāđˆāđ€āļŦāļĄāļēāļ°āļāļąāļšāđ„āļĨāļŸāđŒāļŠāđ„āļ•āļĨāđŒāļ‚āļ­āļ‡āļ„āļ™āļĒāļļāļ„āđƒāļŦāļĄāđˆāļ—āļĩāđˆāđƒāļŠāđˆāđƒāļˆāļŠāļļāļ‚āļ āļēāļžāđāļĨāļ°āļ„āļ§āļēāļĄāđ€āļ›āđ‡āļ™āļ˜āļĢāļĢāļĄāļŠāļēāļ•āļīāļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āđāļ—āđ‰āļˆāļĢāļīāļ‡