หลายครั้งที่เรารู้ตัวเองว่ามีปัญหาสมาธิสั้น มันไม่ได้ส่งผลแค่กับการเรียนหรือการทำงานเท่านั้น แต่ยังสะท้อนในเรื่องราวของความรู้สึกและความทรงจำได้ด้วย ผมเองก็มักจะพบว่าเมื่อคิดถึงใครสักคน สมาธิจะหลุดลอยไปอย่างรวดเร็ว แม้จะพยายามกลับมาโฟกัสกับสิ่งรอบตัว แต่หัวใจมักจะดึงดูดไปยังความทรงจำและความรู้สึกผูกพันเหล่านั้นอย่างไม่ตั้งใจ ในบางครั้ง การมีสมาธิสั้นก็ทำให้เราได้สัมผัสกับมิติของความคิดถึงที่ต่างไปจากปกติ เพราะความคิดถึงนั้นแวบเข้ามาและจากไปอย่างเร็ว เหมือนคลื่นความรู้สึกที่ซัดเข้ามาในช่วงเวลาสั้นๆ ซึ่งทำให้แต่ละช่วงเวลาของใจมีความพิเศษและไม่อาจละเลยได้ การรับรู้และยอมรับสภาพสมาธิสั้นนี้ ช่วยให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น รวมถึงเปิดใจรับความเปลี่ยนแปลงทางจิตใจที่เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งสำหรับใครหลายคน ความคิดถึงที่แวบเข้ามาแบบนี้เป็นเสน่ห์และเรื่องราวเล็กๆ ที่สวยงามในชีวิตประจำวันของเรา