โยมแม่.... เณรบวชให้แล้วยังใช้กรรมไม่หมดอีกหรอ เคราะห์กรรมของเณรมีมากขนาดนั้นเลยเหรอ นี่คือคำถามของเณร โยมแม่เลยถามว่า เณรมีความทุกข์ไหมเวลานี้อยู่ในวัดคำตอบที่ได้ก็คือ ไม่เลยมันสงบสุขกว่าโลกภายนอกด้วยซ้ำเณรแค่เป็นห่วงเรื่องการเรียนและเณรแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเณรต้องบวช นานขนาดนั้น เณรติดขัดเรื่องอะไร แนนคิดถึงแม่ใช่ไหม คำตอบ ก็คือเณรตอบว่าใช่ เณรเป็นห่วงเรื่องเรียนกลัวเรียนไม่ทันเพื่อนใช่ไหมเณรก็ตอบว่าใช่แล้วถ้าไม่มีปัญหาอะไรถ้าเณรเลือกระหว่างออกไปใช้ชีวิตกับการบวชเณรชอบแบบไหนจริงๆเณรชอบบวชแต่เณรแค่รู้สึกว่าการอยู่ข้างนอกมันอิสระแล้วเณรตั้งตัวไม่ทัน และเนไม่เข้าใจว่า การบวชครั้งนี้คืออะไร โยมแม่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันเพราะโยมแม่ไม่รู้ ในสิ่งที่โยมแม่มองไม่เห็น แต่ พระอาจารย์ใหญ่คือผู้ที่ชุบชีวิตน้องมา ตั้งแต่น้องยังไม่ได้เกิดความบนโลกมนุษย์ด้วยซ้ำท่านรู้ที่มาของน้องว่าน้องมาจากไหน ท่านรู้ในสิ่งที่ แม่ก็ไม่เคยรู้น้องก็ไม่เคยรู้ ท่านชุบชีวิตเณรให้รอดพ้นจากความตายมาแล้วหลายครั้งจนครั้งนี้สิ่งที่ท่านบอกก็คือ เณรต้องบวช 1 พรรษา โยมแม่ถามท่านว่า นี่คือ การบวชรักษาชีวิตหรือชะตา ของเณร ท่านตอบว่านี่คือการรักษาชีวิตและต่อไปมันคือชะตาเณร. ... เณรเลือกเองได้เลยว่าเณร มีความสุขแบบไหน โยมแม่ขอให้แนนเลือกในสิ่งที่เณรพิจารณาแล้วยังดีที่สุดว่าจะสึกหรือบวชต่อ แนนถามว่าเณรขอถามอย่างเดียวโยมแม่ เณรต้องเรียนซ้ำชั้นไหม โยมแม่ตอบว่า โยมแม่ให้สัญญาว่าเณรไม่ต้องเรียนซ้ำชั้นโยมแม่จะทำทุกอย่างเพื่อให้เณรได้เรียนแม้แต่อยู่ใน เพศสมณะ ก็ตาม เรียนต่อว่าถ้าอย่างนั้นเณรบวช และเณรก็พูดต่อว่าโยมแม่ จริงๆแล้วเณรบวชตลอดชีวิตก็ได้นะ โยมแม่ก็เลยต้องกะแอมกับเณรว่าอย่าเพิ่งพูดอะไรไปลูก เดี๋ยวมันจะพูดมาตัวเองในวันข้างหน้า เณรจึงบอกว่า จริงๆแล้วเณรไม่ได้ติดขัดอะไรกับการบวชเลย แล้วสิ่งที่แม่คุยกับเณร ส่วนตัว ท่านกลับ พูด กับ โยมแม่และเณรตอนที่โยมแม่กับเณรขึ้นกราบเหมือนกับที่แม่กับเณรคุยกันเลยทุกอย่าง ซึ่งเป็นเรื่องอัศจรรย์ใจมาก เหมือนท่านได้ยินสิ่งที่แม่กับเณรคุยกันทั้งหมด