モールまでしか歩けません
これは私たちがお金のために叫びたくなるような状況です!💸誰がされていますか?、美しいお店を歩く服、靴、「これはソウルメイトです!」のようなバッグを見つけるが、アカウントの残高を一目。。。 あなたは自分自身に言わなければなりません、「あなたはただ見て歩くことしかできません。」🚶♀️
今日は、人々が自分の気持ちを共有するためのスペースを与えてください!それは本当に痛いです!
「欲しいけどお金がない」という症状💔
とても楽しいけれど買えないものを見つけたとき、私たちの症状は次のようになります:
ロングシャイン👁️:立って見て、立ってこすり、5分以上生地を持って、出て行く。。。 しかし最終的に、私は心を切り裂くこと ができなかったので、戻ってもう一度見る必要がありました!
心の中で計算してください:「必要だ」と合理化してから、残りのお金を削除してください。最後に、削除だけでは不十分であることがわかります。
写真を撮る:あなたができる最後のことは、秘密のアルバムにそれの写真を撮って📸「あなたの給料を待つ」と自分に言うことです。。。 もし疲れていなければ（しかし、ほとんどの場合、最初に疲れ果てるでしょう）。
このフェーズを経験した人はいますか?🙏
誰かがこの痛みに直面している場合、あなたは一人ではありません!しかし、これまでにこの点を経験したことがある人、またはスーパーなものを望むときに抑制の「呪文」を持っている人は、私たちにコメントをしてください。
ช่วงนี้เราเจอบ่อยมากค่ะ เดินผ่านร้านแล้วสะดุดกับ “กางเกง” ตัวที่ใช่ ทรงสวย เนื้อผ้าดี ใส่กับอะไรก็น่าจะรอด แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่มอง… ยืนลูบเนื้อผ้าอยู่พักใหญ่แล้วเดินออกมาแบบใจหวิว ๆ (เหมือนในร้านที่มีหุ่นโชว์เสื้อผ้า เสื้อแขนกุดสีเหลืองกับกางเกงขายาวสีขาว ยิ่งทำให้อยากได้เข้าไปอีก) ถ้าใครกำลังอยู่เฟส “ได้แค่มองกางเกงในห้าง” เหมือนกัน เรามีวิธีที่ใช้จริงเพื่อช่วยยับยั้งชั่งใจ และทำให้ซื้อได้แบบไม่รู้สึกผิดมากขึ้นค่ะ 1) ใช้กฎ 24 ชั่วโมง (หรือ 7 วัน) ถ้าถูกใจมาก ๆ ห้ามซื้อทันที ให้กลับบ้านก่อน แล้วค่อยถามตัวเองว่า “ยังอยากได้อยู่ไหม” ส่วนใหญ่พอเวลาผ่านไป ความอยากจะลดลง หรือเราจะคิดได้ว่ามีตัวเดิมอยู่แล้ว 2) ตั้งงบ “ช็อปได้จริง” แยกจากเงินใช้จ่าย เราเคยทำพลาดคือคิดว่ายังมีเงินในบัญชี = ซื้อได้ แต่จริง ๆ มันเป็นเงินค่าใช้จ่ายอื่น ลองตั้งงบช็อปรายเดือนเป็นก้อนเล็ก ๆ เช่น 300–1,000 แล้วถ้างบหมดคือจบ จะช่วยให้ไม่ต้องมานั่งเครียดทีหลัง 3) ถ่ายรูป + จดชื่อรุ่น/ร้าน + เช็กราคาออนไลน์ แทนที่จะถ่ายรูปเก็บไว้เฉย ๆ เราจะถ่ายป้ายราคา ทรง/สี/ไซซ์ แล้วกลับไปเช็กราคาในแอปหรือเว็บของแบรนด์ บางทีออนไลน์ลดเพิ่ม หรือมีโค้ดส่งฟรี ทำให้ได้ของเดิมในราคาที่ดีขึ้น 4) เช็ก “ความคุ้มค่า” แบบง่าย ๆ ก่อนตัดสินใจ เราชอบถามตัวเอง 3 ข้อ: - ใส่ได้อย่างน้อย 10 ครั้งไหม? - แมตช์กับเสื้อที่มีอยู่ได้อย่างน้อย 3 ลุคไหม? - ถ้าซื้อวันนี้ จะต้องตัดอะไรออก (กาแฟ/ของกิน/เที่ยว) บ้าง? ถ้าตอบไม่ได้ชัด ๆ เราจะยังไม่ซื้อค่ะ 5) รอโปรแบบมีเป้าหมาย (ไม่ใช่รอไปเรื่อย) ตั้งเพดานราคาไว้เลย เช่น “กางเกงตัวนี้ถ้าลดเหลือไม่เกิน X จะซื้อ” แล้วค่อยกลับไป ไม่งั้นจะกลายเป็นวนกลับไปดูบ่อย ๆ แล้วใจอ่อน 6) ถ้าจำเป็นจริง ให้เลือก “ซื้อหนึ่งชิ้นแทนหลายชิ้น” บางทีเราอยากได้หลายอย่างพร้อมกัน ให้ลองเลือกชิ้นที่ใช้บ่อยที่สุดก่อน เช่น กางเกงทรงเบสิกสีขาว/ดำที่ใส่ได้ทั้งทำงานและเที่ยว แล้วหยุดแค่นั้น ใครมีคาถาเวลาเดินผ่านช็อปแล้วใจสั่นกับกางเกงสวย ๆ มาแชร์กันได้นะคะ เผื่อเราจะได้ “เลิกได้แค่มอง” แบบไม่ทำร้ายกระเป๋าตังค์เกินไป