Can only walk to the mall
This is the situation that makes us want to cry out for money! 💸 Who has been? Walk through a beautiful shop, find clothes, shoes, bags like "This is soulmate!" but glance at the balance of the account...You have to tell yourself, "You can only look and walk away." 🚶♀️
Today, give people some space to share their feelings! It's really painful!
The symptoms of "wanting but not having money" 💔
When we find something that is very pleasant but cannot be bought, our symptoms look like this:
Long shine 👁️: Stand and look, stand and rub, hold the fabric for more than five minutes, and walk out...But in the end, I had to walk back and look again because I couldn't cut my heart down!
Calculate in mind: Try to rationalize "it's necessary" and then delete the rest of the money. Finally, you know that deleting is not enough.
Take a picture: The last thing you can do is take a picture of it on a secret album 📸 and tell yourself, "Wait for your salary...If it's not exhausted "(but most of the time it will be exhausted first).
Has anyone ever gone through this phase? 🙏
If anyone is facing this pain, you are not alone! But if anyone who has ever been through this point or has a 'spell' of restraint when wanting super things, can you please give us a comment?
ช่วงนี้เราเจอบ่อยมากค่ะ เดินผ่านร้านแล้วสะดุดกับ “กางเกง” ตัวที่ใช่ ทรงสวย เนื้อผ้าดี ใส่กับอะไรก็น่าจะรอด แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่มอง… ยืนลูบเนื้อผ้าอยู่พักใหญ่แล้วเดินออกมาแบบใจหวิว ๆ (เหมือนในร้านที่มีหุ่นโชว์เสื้อผ้า เสื้อแขนกุดสีเหลืองกับกางเกงขายาวสีขาว ยิ่งทำให้อยากได้เข้าไปอีก) ถ้าใครกำลังอยู่เฟส “ได้แค่มองกางเกงในห้าง” เหมือนกัน เรามีวิธีที่ใช้จริงเพื่อช่วยยับยั้งชั่งใจ และทำให้ซื้อได้แบบไม่รู้สึกผิดมากขึ้นค่ะ 1) ใช้กฎ 24 ชั่วโมง (หรือ 7 วัน) ถ้าถูกใจมาก ๆ ห้ามซื้อทันที ให้กลับบ้านก่อน แล้วค่อยถามตัวเองว่า “ยังอยากได้อยู่ไหม” ส่วนใหญ่พอเวลาผ่านไป ความอยากจะลดลง หรือเราจะคิดได้ว่ามีตัวเดิมอยู่แล้ว 2) ตั้งงบ “ช็อปได้จริง” แยกจากเงินใช้จ่าย เราเคยทำพลาดคือคิดว่ายังมีเงินในบัญชี = ซื้อได้ แต่จริง ๆ มันเป็นเงินค่าใช้จ่ายอื่น ลองตั้งงบช็อปรายเดือนเป็นก้อนเล็ก ๆ เช่น 300–1,000 แล้วถ้างบหมดคือจบ จะช่วยให้ไม่ต้องมานั่งเครียดทีหลัง 3) ถ่ายรูป + จดชื่อรุ่น/ร้าน + เช็กราคาออนไลน์ แทนที่จะถ่ายรูปเก็บไว้เฉย ๆ เราจะถ่ายป้ายราคา ทรง/สี/ไซซ์ แล้วกลับไปเช็กราคาในแอปหรือเว็บของแบรนด์ บางทีออนไลน์ลดเพิ่ม หรือมีโค้ดส่งฟรี ทำให้ได้ของเดิมในราคาที่ดีขึ้น 4) เช็ก “ความคุ้มค่า” แบบง่าย ๆ ก่อนตัดสินใจ เราชอบถามตัวเอง 3 ข้อ: - ใส่ได้อย่างน้อย 10 ครั้งไหม? - แมตช์กับเสื้อที่มีอยู่ได้อย่างน้อย 3 ลุคไหม? - ถ้าซื้อวันนี้ จะต้องตัดอะไรออก (กาแฟ/ของกิน/เที่ยว) บ้าง? ถ้าตอบไม่ได้ชัด ๆ เราจะยังไม่ซื้อค่ะ 5) รอโปรแบบมีเป้าหมาย (ไม่ใช่รอไปเรื่อย) ตั้งเพดานราคาไว้เลย เช่น “กางเกงตัวนี้ถ้าลดเหลือไม่เกิน X จะซื้อ” แล้วค่อยกลับไป ไม่งั้นจะกลายเป็นวนกลับไปดูบ่อย ๆ แล้วใจอ่อน 6) ถ้าจำเป็นจริง ให้เลือก “ซื้อหนึ่งชิ้นแทนหลายชิ้น” บางทีเราอยากได้หลายอย่างพร้อมกัน ให้ลองเลือกชิ้นที่ใช้บ่อยที่สุดก่อน เช่น กางเกงทรงเบสิกสีขาว/ดำที่ใส่ได้ทั้งทำงานและเที่ยว แล้วหยุดแค่นั้น ใครมีคาถาเวลาเดินผ่านช็อปแล้วใจสั่นกับกางเกงสวย ๆ มาแชร์กันได้นะคะ เผื่อเราจะได้ “เลิกได้แค่มอง” แบบไม่ทำร้ายกระเป๋าตังค์เกินไป