Ordinary mountains, why become landmarks?
Ordinary mountains, why become landmarks?
Grass Mountain, a Landmark on the Motto of Ranong Province
Although it looks like a bald mountain, the truth is,
There are not many open mountains in this region.
Because this sector is full of evergreen forests, and this is Unseen.
Of the province because its color changes seasonally.
Who's been here? Like the green mountain range?
Brown more than each other. Comments can be shared together.
ถ้าใครกำลังหาที่เที่ยวระนองแบบ “ไปง่าย แต่ได้รูปปัง” เราว่า “ภูเขาหญ้า ระนอง” เป็นจุดที่ควรปักหมุดไว้เลยค่ะ ที่นี่หลายคนเรียกกันว่า “ภูเขาสองสี” เพราะสีของทุ่งหญ้าบนภูเขาจะเปลี่ยนไปตามฤดูกาลจริง ๆ เราเคยไปช่วงหน้าแล้งพอดี สีจะออกแนวน้ำตาลแดง/น้ำตาลไหม้ ๆ (ฟีลแห้ง ๆ แต่สวยแบบมินิมอล) ถ่ายรูปแล้วได้โทนอบอุ่นมาก โดยเฉพาะถ้าไปช่วงเย็น ๆ ตอนแดดกำลังตก แสงจะกระทบกับพื้นหญ้าแล้วดูละมุนขึ้นอีกขั้น เหมาะกับคนที่ชอบภาพแนวธรรมชาติเรียบ ๆ แต่มีคาแรกเตอร์ แต่ถ้าใครชอบความสดชื่น แนะนำลองไปหน้าฝนหรือปลายฝนต้นหนาวค่ะ ภูเขาจะกลับมาเขียวทั้งลูก ตัดกับท้องฟ้าแล้วดูสดมาก เหมือนอีกสถานที่หนึ่งเลย (นี่แหละที่ทำให้หลายคนอยากกลับไปซ้ำเพื่อเก็บครบทั้ง “สีเขียว” และ “สีน้ำตาลแดง”) ทริคเล็ก ๆ จากประสบการณ์เรา 1) เวลาไปให้เผื่อช่วง “Golden Hour” ไว้ก่อน — แดดอ่อน ๆ ช่วยให้ภาพดูมีมิติ ไม่แข็ง และสีหญ้าสวยขึ้นมาก 2) เตรียมหมวก/น้ำดื่ม — จุดถ่ายรูปค่อนข้างโล่ง ไม่มีร่มเงา ถ้าไปกลางวันจะร้อนง่าย 3) เลือกเสื้อผ้าให้ตัดกับสีภูเขา — ถ้าไปช่วงหญ้าน้ำตาลแดง เราชอบใส่ขาว/ครีม/ฟ้าอ่อน ถ้าไปช่วงเขียว ใส่สีเอิร์ธโทนหรือขาวก็ขึ้น 4) มุมถ่ายที่เราชอบ — ยืนให้มีสโลปของภูเขาเป็นเส้นนำสายตา แล้วถ่ายแบบกว้าง จะได้ฟีลแลนด์มาร์กชัด ๆ สาเหตุที่ภูเขาหญ้ากลายเป็นแลนด์มาร์กของระนอง เราว่ามัน “แปลกตา” สำหรับเมืองฝนเยอะที่เต็มไปด้วยป่าดิบชื้น เพราะอยู่ ๆ ก็มีภูเขาโล่งเตียนโผล่มาให้ถ่ายรูปสวย ๆ แถมยังเปลี่ยนสีได้ตามฤดูกาลอีกด้วย ใครเคยไปแล้วบ้างคะ ไปเจอภูเขาสีไหน—เขียวหรือสีน้ำตาลแดง—แล้วชอบแบบไหนมากกว่ากัน?
