ใครกำลังลังเลว่า “เขียงสแตนเลสดีไหม” ส่วนตัวเราลองใช้ช่วงทำกับข้าวบ่อยๆ แล้วได้ข้อสรุปค่อนข้างชัด โดยเฉพาะรุ่นที่มี “ที่ขูดบนเขียง” (บางอันทำเป็นที่ขูดกระเทียมหรือขิง/ผิวเลมอน) มันช่วยให้ขั้นตอนเตรียมอาหารสั้นลงจริง แต่ก็มีจุดที่ควรรู้ก่อนซื้อ ข้อดีที่รู้สึกได้จากการใช้งานจริง - ไม่เป็นสนิม/ไม่ดูดกลิ่น: สแตนเลสไม่ค่อยอมกลิ่นคาวปลา กลิ่นกระเทียม หรือกลิ่นหอมแดงเท่าเขียงไม้ ล้างแล้วกลิ่นหายไวกว่า - ทำความสะอาดง่าย: คราบซอส/แกงกะทิที่ติดแน่นๆ แช่น้ำสักพักแล้วใช้ฟองน้ำถู หลุดง่าย ไม่ค่อยมีรอยฝังเหมือนเขียงพลาสติกบางชนิด - ป้องกันแบคทีเรีย (ในแง่ “ไม่อม”): พื้นผิวสแตนเลสไม่ซึมของเหลว ทำให้ไม่สะสมคราบลึกๆ ง่าย แต่ก็ยังต้องล้างให้ถูกวิธีเหมือนเดิม - ใช้งานได้ 2 ด้าน: เราชอบมาก เพราะแยกของคาว/ของหวานหรือผักได้ เช่น ด้านหนึ่งสำหรับเนื้อสัตว์ อีกด้านทำผลไม้ ลดปนเปื้อน แล้ว “ที่ขูดเขียง” ใช้ทำอะไร? ที่ขูดที่มากับเขียงบางรุ่น ส่วนใหญ่เอาไว้ขูดกระเทียม ขิง มะนาว หรือเครื่องเทศบางอย่าง (ขึ้นกับลายฟันขูด) - เวลาขูดกระเทียม: ได้เนื้อกระเทียมละเอียดเร็ว ไม่ต้องล้างที่ขูดแยกชิ้น เพิ่มความสะดวกตอนทำอาหารจานด่วน - เวลาขูดขิง: ช่วยให้ได้เนื้อขิงแบบละเอียด เหมาะทำชาขิง/หมักเนื้อ ทริคของเรา: ขูดเสร็จให้ใช้ด้านสันมีดหรือช้อนกวาดเนื้อที่ขูดลงชาม จะเก็บได้หมดและไม่บาดมือ ข้อสังเกต/ข้อควรระวัง - เรื่องมีด: สแตนเลสเป็นพื้นผิวแข็ง อาจทำให้คมมีดทื่อไวขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับเขียงไม้ ถ้าคุณใช้มีดดีๆ ราคาแรง อาจต้องหมั่นลับมีดมากขึ้น หรือใช้เขียงสแตนเลสกับงานหั่นทั่วไป และใช้เขียงไม้อีกอันสำหรับงานละเอียด - เสียงดังและลื่น: เวลาสับจะมีเสียงกังวานกว่าเขียงไม้ และถ้าโต๊ะเรียบมากๆ อาจลื่นได้ แนะนำรองผ้าเปียก/แผ่นกันลื่นใต้เขียง - รอยขีดข่วน: ใช้ไปสักพักจะมีรอยตามการใช้งาน เป็นปกติของสแตนเลส ไม่ได้แปลว่าเป็นสนิม สรุปว่าเหมาะกับใคร? ถ้าคุณเน้นความสะอาด ล้างง่าย ไม่อมกลิ่น และชอบความอเนกประสงค์แบบใช้ได้ 2 ด้าน + มีที่ขูดบนเขียงไว้ขูดกระเทียม/ขิง เราว่าคุ้มและใช้งานสนุกขึ้น แต่ถ้าคุณซีเรียสเรื่องถนอมคมมีดมากๆ หรือไม่ชอบเสียงตอนสับ อาจต้องลองจับของจริงก่อนตัดสินใจซื้อ