[EP.1 แคนาดา] การตัดสินใจย้ายประเทศ

ย้อนกลับไปช่วงปี 2020-2021 เรียนจบมาพอดี COVID-19 เป๊ะ ตายละ งานก็แทบไม่มีเปิดรับ หางานยากมาก ถึงมีก็คือไม่พอกิน แถมไม่มีโอกาสก้าวหน้าเท่าไรเลยด้วย ตอนนั้นพอมีเงินเก็บบ้างเลย เออวะ ลองเทรดหุ้น กับ crypto ควบคู่กันไปก่อน

ลองผิดลองถูกมาเรื่อยกำไรบ้างขาดทุนบ้างแต่ก็พอจะอยู่ได้ไม่ลำบากอะไรแต่มันยังไม่มั่นคงสำหรับผมแต่ทำไงได้ ตอนนั้นตัวเลือกก็ไม่ได้เยอะ หันไปทางไหนก้มีแต่คนโดน Layoff ตกงาน เด็กจบใหม่หางานยากมาก เพื่อนๆบางคนก็หางานไม่ได้

แต่ไม่นานผมก็ได้มีงานทำสักทีหลังจากจบมาได้ประมาณปีกว่าๆ แต่ผมขอไม่พูดถึงนะครับงานนี้ผมทำแล้วไม่มีความสุขเลยสักนิด แต่ผมได้อะไรมาจากงานนี้พอสมควรเป็นประสบการณ์ที่มันจะสอนผมไปจนวันตาย มันมีเรื่องให้เรียนรู้เยอะมาก(ซึ่งหาเองไม่มีใครมาสอนอะไรมากขนาดนั้น) ไม่ มี ความ สุข เลยแต่ก็ได้เจอเพื่อนร่วมงานที่ดีที่นี่ จนลาออก ทำได้แค่ 3 เดือนเพราะไม่ไหวจริงๆมันไม่สนุกไม่มีความสุขจริงๆมีแต่ความทุกข์ในทุกๆวัน สิ่งเดียวที่ได้และนำมาปรับใช้ชีวิตคือความรู้ด้านการเงินและการลงทุน

งานต่อมาที่ผมได้ลองทำคือ เซลขายรถครับ ที่โตโยต้า เป็นงานที่สนุกดีหัวหน้า พี่ๆเพื่อนๆทุกๆคน ดีและให้เกียรติผมมาก ผมขอบคุณจากใจถ้าพี่ๆหรือเพื่อนๆคนไหนในที่ทำงานได้มาอ่าน "ผมขอบคุณพวกคุณทุกคนจากใจจริงนะครับ" เป็นงานที่ทำให้เรารู้จักการพูดคุยกับคนหลายๆแบบ ทำให้ผมชอบอาชีพค้าขายมากๆเพราะสนุกแถมไม่มีเพดานเงินเดือนด้วย

ในระหว่างนั้นน้องของเพื่อนสนิทผมคนนึงก็เทรด Forex หรือ ตลาดซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยน ผมก็เลยเออลองเทรดดูหน่อย เพราะเราก็พอจะเทรดเป็นบ้างศึกษาไปด้วยทำงานประจำไปด้วย

ก็คือหาเงินทุกทางเท่าที่จะหาได้เพื่อเก็บออมและลงทุนต่อในอนาคต เทรดเองนะครับไม่ใช่ฝากเงินให้คนอื่นไปลงทุนให้

มีวันนึงคือมันเหนื่อยอะครับ ทำงานอะเนอะ เป็นธรมดานั่งบ่นให้แม่ฟังนานอยู่ แม่พูดขึ้นมาว่า ”สมัยอาโกวมึงเงินเดือนเริ่มต้นได้เท่าไร สมัยนี้ยังได้เริ่มต้นเท่าเดิมแต่ค่าใช้จ่ายเพิ่มเรื่อยๆ“

เป็นประโยคนึงที่ฟังแล้วถ้าปล่อยผ่านอาจจะรู้สึกเฉยๆ แต่กับผมซึ่งกำลังประมวลผลสมองจากในกบาลอันอ่อนนุ่มนี้แล้ว ผมเพิ่งคิดสงสัยว่า เออ ทำไม กูได้เท่าพวกอาโกวกูเลยวะ ทั้งๆที่ค่าใช้จ่ายก็แพงขึ้นทุกๆวัน ค่าไฟ ค่าน้ำมัน ค่าทางด่วน ค่าอาหาร ผ่านไปแล้ว 20 ปี เพิ่มหมดยกเว้นรายได้ มันไม่ต้องปรับตามเงินเฟ้อแบบค่าอื่นๆบ้างหรอวะ

เอาเป็นว่านั่งคำนวณค่าใช้จ่ายส่วนตัวแล้ว = เกือบจะเป็นการใช้เงินแบบเดือนชนเดือน แทบไม่มีเงินเก็บหรือมีก็คือไม่เยอะเท่าไร แล้วอนาคตอยากได้บ้านได้รถของตัวเอง มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ เลิกคิดเรื่องลูกไปได้เลยสำหรับผม ขนาดไม่ต้องจ่ายค่าเช่าห้องพักนะเพราะอยู่บ้านพ่อแม่// เงินเดือนผม 20,000 บาท ทำงานไม่ตรงสายด้วย

ความฝันผมตอนเด็กๆที่มันหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้อยู่ดีๆก็ผุดขึ้นมาว่า ครั้งนึงเราอยากไปลองใช้ชีวิตเองที่เมืองนอกสักที่

แต่ปัจจัยในตัวผมปัจจุบันมันต้องมีหลายอย่างที่ต้องคิดมากขึ้น สิ่งสำคัญในตอนนั้นก็คือ โอกาสในหน้าที่การงานที่จะส่งผลกับรายได้ให้มีเงินเก็บมากขึ้น เพื่อเอาไปต่อยอดอะไรก็แล้วแต่ในอนาคตให้มั่นคงมากขึ้น

========================

ตอนต่อไปผมจะมาเล่าให้ฟังว่าผมเริ่มวางแผนไปต่างประเทศโดยคำนึงถึงเรื่องอะไรบ้างจนมาลงเอยที่ Vancouver, BC, Canada #ย้ายประเทศ #fypシ #แคนาดา #ย้ายประเทศกันเถอะ #เรื่องเล่า