แว่นกันลม👓

หลังจากไปงานวิ่งบนสนามแข่ง (บรรยากาศแบบ Songkhla Grandprix ฟีลมันส์มาก) สิ่งที่เซอร์ไพรส์ที่สุดไม่ใช่เวลาในการวิ่ง แต่เป็น “แว่นกันลม” นี่แหละค่ะ เมื่อก่อนคิดว่าใส่ก็เท่ดี แต่ไม่จำเป็น สรุปคือจำเป็นมาก โดยเฉพาะสายวิ่งเช้าๆ หรือคนที่ชอบเจอลมแรงๆ บนทางโล่ง ทำไมแว่นกันลมถึงเหมาะกับนักวิ่ง? 1) กันลม/กันฝุ่นเข้าตา: วิ่งไปสักพักแล้วน้ำตาไหล ตาแห้ง แสบตา ส่วนหนึ่งมาจากลมปะทะตรงๆ พอมีแว่นช่วยบัง ลมไม่ตีเข้าตาเต็มๆ ทำให้วิ่งสบายขึ้นเยอะ 2) ลดโอกาสตาระคายเคือง: ใครเคยวิ่งแล้วเหมือนมีผงเข้าตา จะเข้าใจเลยว่าเสียจังหวะมาก แว่นช่วยเป็นเกราะกันเศษฝุ่น แมลงเล็กๆ หรือไอฝนละอองได้ดี (ยิ่งวันที่พื้นเปียกๆ มีน้ำกระเด็นจากพื้นยิ่งเห็นผล) 3) กันแสงจ้า/แสงเปลี่ยนระหว่างทาง: สายวิ่งเช้ามืดจนแดดขึ้น บางวันเจอแดดเฉียงๆ ทำให้หรี่ตาตลอด ถ้าเป็นเลนส์ที่ปรับแสงได้จะสะดวกมาก ไม่ต้องพกหลายอันหรือถอดๆ ใส่ๆ เลือกแว่นนักวิ่งยังไงให้ใส่แล้ว “ไม่รำคาญ” - น้ำหนักต้องเบา: ถ้าหนักจะกดสันจมูกและทำให้หลุดง่าย โดยเฉพาะตอนเหงื่อออก - ทรงแว่นควรเป็นแบบโอบหน้า (Shield): จะบังลมได้ดีและมีมุมมองกว้าง เหมาะกับการวิ่งในงานที่คนเยอะๆ - แป้นจมูก/ขาแว่นต้องเกาะหน้า: ลองขยับหัวเบาๆ ถ้าคลอนง่าย แปลว่าตอนวิ่งจริงมีโอกาสไหลลงมาบ่อย - ใส่ร่วมกับผ้าโพกหัว/หมวกได้: หลายคนคาดแว่นบนหัวตอนพัก ถ้าขาแว่นกดหูหรือชนหมวกแล้วเจ็บ จะพาลไม่อยากใส่ต่อ ทริคใช้งานจริงที่ช่วยให้คุ้มขึ้น - ก่อนวิ่งเช็ดเลนส์ให้แห้งและสะอาด ลดคราบเหงื่อเกาะระหว่างทาง - ถ้าวิ่งในงานมีถ่ายรูปเยอะ แว่นกรอบใส/เลนส์โทนอ่อนจะเข้ากับชุดวิ่งง่ายและหน้าดูสว่าง - หลังวิ่งล้างด้วยน้ำสะอาดแล้วซับด้วยผ้านุ่มๆ จะช่วยถนอมเลนส์และเคลือบกันรอย โดยรวมถ้าคุณเป็นสาย “แว่นกันลม/แว่นนักวิ่ง” ยังไม่เคยลอง แนะนำให้ลองสักครั้งค่ะ โดยเฉพาะคนที่เคยตาแห้ง แสบตา หรือวิ่งแล้วน้ำตาไหลบ่อยๆ พอใส่แล้วจะรู้สึกว่า วิ่งสนุกขึ้นและโฟกัสกับเพซได้มากกว่าเดิมจริงๆ