KOKUHO Movie Review: National Treasure
I really recommend that everyone try to see the movie. The movie is very fun and the picture work is beautiful. Worth watching the big screen in the cinema. Even if the movie comes quietly, not very promoted and stands for a little. In our province, we only show three times. There are only a few people when we watch it. But really want to try to open your heart to see it, you will not want the movie to end at all. Because it is very stigmatized, the more Ryuze and Ryu, the Japanese top, come to play the lead role like this. People like Japanese movies, the more should not miss.
* * * All that has been written down is the personal opinion of ordinary moviegoers only. It may be seen differently according to the person's preference.
# Movie review # Movies to watch # KOKUHO # National treasure
เผื่อใครกำลังเสิร์ช “kokuho” หรืออยากหาดู “kokuho poster” ก่อนตัดสินใจไปดู เราว่าเรื่องนี้เหมาะกับคนที่ชอบหนังญี่ปุ่นโทนจริงจัง เน้นบรรยากาศและรายละเอียดมากกว่าความหวือหวา ตัวหนังค่อยๆ พาเราเข้าไปอยู่ในโลกของวัฒนธรรม การแสดง และความกดดันเรื่อง “พรสวรรค์” ที่ไม่ได้มาง่ายๆ เหมือนคำโปรยในโปสเตอร์ที่สื่อประมาณว่า “พรสวรรค์…เหนือสายเลือด” (แค่เห็นประโยคนี้ก็พอเดาโทนเรื่องได้เลย) สิ่งที่อยากแชร์เพิ่มคือ ถ้าไปดูในโรงให้พยายามเลือกเวลาที่คนไม่แน่นมากจะยิ่งอิน เพราะหนังใช้ภาพและจังหวะเล่าเรื่องละเอียดๆ เยอะมาก ฉากการแสดง/ฉากที่เกี่ยวกับศิลปะการแสดงญี่ปุ่น (รวมถึงการจัดแสง สี และคอสตูม) สวยจริงแบบที่ดูในจอเล็กอาจไม่สุด แถมหนังมีหลายช่วงที่ “เงียบแต่กินใจ” ถ้าโรงค่อนข้างสงบจะดึงอารมณ์ได้ดีมาก หลายคนเสิร์ชโปสเตอร์เพื่อหาข้อมูลว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร—จากที่เราดูมา แกนหลักคือการเติบโตผ่านความฝัน ความพยายาม และความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนที่ทั้งดึงกันและผลักกันไปพร้อมๆ กัน มีทั้งมิตรภาพ ความรัก ความสำเร็จ และด้านที่ต้องแลกของการไปให้ถึงเป้าหมาย บางซีนดูแล้วรู้สึกเหมือนหนังตั้งใจให้เราถามตัวเองว่า “เรากำลังวิ่งตามสิ่งที่รัก หรือวิ่งตามสิ่งที่คนอื่นคาดหวัง” อีกอย่างที่อยากแนะนำสำหรับสายหาข้อมูลจากโปสเตอร์: ลองสังเกตองค์ประกอบในภาพโปรโมท เช่น ใบหน้าตัวละคร รอยช้ำ/รอยแดงใต้ตา โทนสี และฟอนต์คำโปรย มันให้ฟีล “กดดันและจริงจัง” มาก ซึ่งพอดีกับอารมณ์ในเรื่อง ไม่ได้ขายความบันเทิงแบบเบาสมอง แต่ขายความเข้มข้นและความรู้สึกที่ค่อยๆ ทับซ้อน สุดท้าย ถ้าคุณชอบงานภาพสวย รายละเอียดแน่น และหนังที่ดูจบแล้วอารมณ์ค้างๆ แบบอยากให้มันเล่าต่อ เราว่า KOKUHO: สมบัติชาติ เป็นอีกเรื่องที่ควรให้โอกาส โดยเฉพาะถ้ามีรอบฉายจำกัด รีบเช็กรอบไว้ก่อนจะพลาดนะ
