การใช้ชีวิตโดยเฉพาะเมื่อเราต้องรับผิดชอบหลายอย่างด้วยตัวเองนั้น แน่นอนว่ามันย่อมเหนื่อยและท้อใจได้บ้างเหมือนกัน จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของหลายๆ คน รวมถึงตัวเอง ผมเข้าใจลึกซึ้งถึงความรู้สึก ‘เหนื่อยแค่ไหน’ ที่หลายคนมีบ้างในบางช่วงเวลา ลักษณะของการสู้ชีวิตที่ใช้สองมือของตัวเองเป็นเครื่องมือหลักนั้น มันทำให้รู้สึกว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเราเอง และเมื่อเจอความล้มเหลวหรือความยุ่งยาก ก็ต้องสู้และลุกขึ้นใหม่เอง สิ่งที่ช่วยได้มากที่สุดคือ “กําลังใจ” ที่ได้รับ แม้จะมาจากแค่คำพูดเล็กๆ ของคนรอบข้าง หรือแม้แต่การตั้งใจให้กำลังใจตัวเองในใจ ด้วยการคิดว่า “ก็ต้องสู้” “อย่ายอมแพ้” ซึ่งจากข้อมูลค่าคอมมิชชั่นและคะแนนประสิทธิภาพของบางคนในระยะ 7 วันและ 18 พ.ค. 2566–24 พ.ค. 2566 แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าที่เกิดจากความพยายามอย่างต่อเนื่อง หากถ้าถามว่าเหนื่อยมั้ย? คำตอบคือ เหนื่อยแน่ๆ แต่ก็ยังยืนยันว่าจะไม่ท้อ เพราะแต่ละวันที่ลุกขึ้นสู้ถือว่าคือความสำเร็จเล็กๆ ที่สะสมจนพาเราไปจุดหมายใหญ่ได้ สำหรับใครที่กำลังรู้สึกเหนื่อยหรือท้อแท้ อยากให้ลองคิดดูว่า เหนื่อยวันนี้เพื่อความสำเร็จวันหน้า เป็นเรื่องปกติและเป็นสัญญาณว่าคุณกำลังขยับเขยื้อนตัวเองไปข้างหน้าอย่างจริงจัง ค่อยเป็นค่อยไป และอย่าลืมให้เวลากับตัวเองพักผ่อนเพื่อเติมพลังด้วยนะครับ