คำพูดไม่กี่คำ ทำเอาไม่อยากเป็นพยาบาล(รพ.)อีกเลย 🚨
🔋🪫แชร์ประสบการณ์ การทำงานในสายวิชาชีพพยาบาล เกือบ 10 ปี ผ่านประสบการณ์เยอะมาก แต่เลือกอยู่โรงงานเพราะโดนด้อยค่ามา
เรียนจบ >>ใช้ทุน รพ.รพช.>>ลาออกไปรับราชการ>>ทำงาน ฟรีแลนซ์สายโรงงาน>> กลับมาทำงาน รพ. 2 เดือน ?? >> ลาออก เดินทางสู่ พยาบาลประจำสถานประกอบการ จนถึงปัจจุบัน
โบนัท เรียนจบ จาก วิทยาลัยพยาบาล (วพบ.แห่งหนึ่งทางภาคเหนือตอนล่าง)
💬 หลังจากลาออกมาอยู่โรงงาน ครั้งแรก ตั้งใจจะทำ 2-3 ปี แล้วกลับเข้าทำงาน รพ. ด้วยความอยากทำงานที่มั่นคง เราตัดสินใจกลับไปทำ ที่ รพช.แห่งหนึ่งช่วง COVID พี่พยบ. คนนึง แต่อายุงาน 2 เดือนลาออก ไม่ขอทน Toxic อีกต่อไป
💭 พี่เพื่อนพยาบาลใน วอร์ด น่ารัก ใส่ใจสอนงานดี เราที่มีประสบการณ์ห้องคลอด โรงงาน ห้องพยาบาล งานวอร์ดคืองานที่ใหม่มากๆ แต่แล้วก็มีคำพูดนึงของพี่พยาบาลระดับสูงคนนึง พูดขึ้นมาว่า "อยู่โรงงานมา ทำอะไรไม่เป็นเลยมั้ง" แล้วเป็นทุกครั้งที่ต้องขึ้นเวีด้วยกัน รู้สึกว่าเขาจะไม่พอใจเราเสมอ เราเอง ตั้งใจเรียนรู้งาน แต่พอเกิดคำพูดบ่อยๆ ก็รู้สึกว่า เขาด้อยค่า เราจัง ทั้งที่เราก็ทำได้ ตั้งใจไม่เป็นภาระเพื่อนร่วมเวร แต่เร ารู้สึกว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา ไปอยู่ในที่ๆเรามีค่า จากนั้นเราก็กลับเข้าสู่สายพยาบาลโรงงาน เป็นพนักงานประจำ(ออฟฟิศท่านนึง) รู้สึกสนุกและมีคุณค่าในตัวเอง
หลายคนอาจจะมองว่า แค่คำพูดเอง ทำไมตัดสินแล้วพาตัวเองออกจากงานที่มั่นคง >> ก็เพราะคำพูดนี่แหละค่ะ บั่นทอนกำลังใจ ด้อยค่า เราไม่อยากอยู่ถึงจุดที่ตัวเองซึมเศร้าจากงาน เลยตัดสินใจเพื่อตัวเอง
(แต่ละคนเจอเรื่องราวชีวิตที่ต่างกัน มีผลต่อการอดทนและเลือกเส้นทาง ไม่มีถูกผิด)
🩷💗🤍✌️✌️ ที่ผ่านมาเจอพี่ๆเพื่อนๆร่วมงานน่ารักมากๆ เรายังคงรักและเคารพวิชาชีพพยาบาลเหมือนเดิม แต่เลือกทำงานในจุดที่ซัพพอร์ตร่างกายและจิตใจตัวเอง เป็นสำคัญก่อน
เป็นกำลังใจให้เพื่อนๆร่วมวิชาชีพทุกท่านนะคะ รู้ว่าเหนื่อย หนัก และขอโทษจากใจที่เด็กใช้ทุนคนนี้เลือกเห็นแก่ตัวออกมา...
👩⚕️ส่วนใครที่สนใจ ยากเป็นพยาบาล เป็นพนักงานประจำของ บริษัทไม่ผ่านซัพ สอบถามได้นะคะ ยินดีแบ่งปัน ✌️🎉
การทำงานในสายวิชาชีพพยาบาลนั้น ต้องเผชิญกับความกดดันและความเครียดจากหลากหลายปัจจัย ไม่ว่าจะเป็นลักษณะงานที่ต้องดูแลผู้ป่วยและรับผิดชอบชีวิตผู้อื่น ตลอดจนสิ่งแวดล้อมในการทำงานที่บางครั้งอาจเต็มไปด้วยความตึงเครียดหรือ Toxic Culture ที่ส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจ คำพูดที่ดูเหมือนเล็กน้อยจากเพื่อนร่วมงานหรือผู้มีอำนาจในโรงพยาบาล เช่น "อยู่โรงงานมา ทำอะไรไม่เป็นเลยมั้ง" สามารถทำลายความมั่นใจและกำลังใจของพยาบาลได้อย่างรุนแรง นำไปสู่ความรู้สึกด้อยค่าและไม่อยากทำงานในสถานที่นั้นต่อไป สำหรับพยาบาลที่เผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ การเปลี่ยนเส้นทางไปทำงานในโรงงาน หรือในสถานประกอบการ ซึ่งระบบการทำงานและวัฒนธรรมองค์กรอาจซัพพอร์ตร่างกายและจิตใจได้ดีกว่า เป็นทางเลือกที่ช่วยให้รู้สึกมีคุณค่าและรักษาความสุขในการทำงานได้มากขึ้น นอกจากนี้ การทำงานในภาคอุตสาหกรรมหรือโรงงาน ยังถือเป็นอีกทางเลือกที่หลายคนอาจไม่เคยคาดคิด แต่ก็สามารถใช้ความรู้และทักษะทางการพยาบาลได้อย่างเต็มที่ โดยเฉพาะการดูแลสุขภาพของพนักงานในสถานที่ทำงาน และมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับการทำงานต่อเนื่อง การเลือกทำงานในจุดที่ซัพพอร์ตร่างกายและจิตใจตนเอง ถือเป็นสิ่งสำคัญไม่แพ้ความมั่นคงทางอาชีพ เพราะสุขภาพจิตที่ดีจะช่วยให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและรักษาคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น ไม่ว่าจะเป็นพยาบาลในโรงพยาบาลหรือในสถานประกอบการ ท้ายที่สุด ทุกคนมีสิทธิ์เลือกเส้นทางที่เหมาะกับตนเอง หลายครั้งที่ประสบการณ์ตรงที่เกิดขึ้นจะช่วยทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น และสามารถก้าวไปข้างหน้าในแบบที่ทำให้เรามีความสุขและรู้สึกคุณค่าในตัวเองจริงๆ คำพูดเล็กๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีผลอะไรมากนัก อาจเป็นแรงกระทบที่ทำให้อาชีพที่รักกลายเป็นสิ่งที่ไม่อยากทำอีกต่อไป ดังนั้น การให้กำลังใจและเห็นคุณค่าร่วมกันในวิชาชีพพยาบาล จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อสร้างสังคมการทำงานที่ดีและสุขภาพจิตที่แข็งแรงสำหรับทุกคนในสายอาชีพนี้
สนใจสอบถามค่ะ เงินเดือน + หน้างานเป็นยังไงหรอค่ะ