หลายครั้งที่เราเลือกใครสักคนเข้ามาในชีวิต บางทีเราคาดหวังว่าจะได้รับความรักและความใส่ใจจากเขาเต็มที่ แต่ถ้าวันหนึ่งเขาไม่เห็นค่าของเราเลย ความรู้สึกเจ็บปวดและผิดหวังมันก็เกิดขึ้นได้เหมือนกัน ผมเคยรู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้อยู่ข้างเดียว ทั้งๆ ที่เราเลือกเขาเอง นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในหลายๆ ความสัมพันธ์ที่ผมผ่านมา ทำให้ผมเริ่มตั้งคำถามว่าเราควรจะยึดติดกับคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเราอยู่ทำไม คำพูดที่แรง แต่จริงใจใน OCR เช่น “เธอเลือกเขาก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าวันใดที่เขาไม่เห็นค่าอ่ะ ก็สมน้ําหน้ามึงด้วย” สะท้อนความจริงใจแบบตรงไปตรงมา มันเหมือนกับการตักเตือนตัวเองให้รู้จักปล่อยวางและเดินหน้าต่อไปโดยไม่ต้องยึดติดกับใครที่ไม่เห็นคุณค่าเรา ในมุมมองของผม การยอมรับว่าใครบางคนไม่เห็นค่าคุณนั้น เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับการเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้ที่จะรักตัวเองก่อน แล้วคนที่เห็นคุณค่าจริงๆ จะเข้ามาเอง สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ แนะนำให้ลองมองโลกในมุมใหม่ มองเห็นความสำคัญของตัวเอง และกล้าที่จะก้าวผ่านความเจ็บปวดเหล่านั้นไป สุดท้ายแล้ว ความรักที่แท้จริงคือความรักที่เริ่มจากตัวเราเองก่อน