เห็นคนค้นคำว่า “สาวแก่เชียงใหม่” กับ “ข้าเจ้าเป็นสาวเชียงใหม่” แล้วข้าเจ้าอยากมาเล่าในมุมคนเมืองแบบบ้านๆ เจ้า คำว่า “สาวแก่” สำหรับข้าเจ้าไม่ได้แปลว่าแก่แบบนอยด์นะ แต่เป็นคำหยอกๆ น่าฮักๆ ว่าเฮาโตขึ้น มีประสบการณ์ มีเรื่องให้เล่าเยอะขึ้น บางทีพอคนต่างถิ่นได้ยินก็ขำ แล้วถามต่อว่า “คนเชียงใหม่พูดยังไง” ถ้าจะให้เริ่มประโยคแบบคนเมืองง่ายๆ ข้าเจ้าชอบใช้ว่า “ข้าเจ้าเป็นสาวเชียงใหม่เจ้า” เวลาเจอคนใหม่ๆ มันให้ฟีลสุภาพ นุ่มนวล และเป็นเอกลักษณ์มาก คำลงท้าย “เจ้า” ก็ช่วยให้ประโยคละมุนขึ้นอีกนิด แถมยังเป็นการทักทายแบบให้เกียรติคู่สนทนา ไม่ว่าจะคุยกับผู้ใหญ่หรือเพื่อนๆ ก็ใช้ได้เจ้า อีกอย่างที่อยากแชร์คือความภูมิใจในความเป็นคนเมือง ไม่ได้อยู่ที่สำเนียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ความเป็นกันเอง ความใจเย็น และการใช้ชีวิตแบบค่อยเป็นค่อยไป เวลาไปไหนมาไหน ข้าเจ้ามักจะคิดถึงบรรยากาศบ้านเฮาเสมอ ทั้งอากาศยามเช้า ความเรียบง่ายของอาหารเหนือ และรอยยิ้มของคนที่เจอกันระหว่างทาง แล้วพอเห็นข้อความแนวๆ “คบกันมา 31 ปีแล้วค่ะ” มันทำให้ข้าเจ้าคิดถึงความสัมพันธ์ยาวๆ ที่เติบโตไปพร้อมกัน ไม่ว่าจะเป็นคู่ชีวิต เพื่อนสนิท หรือคนในครอบครัว สำหรับข้าเจ้า ความรักแบบคนเมืองบางทีก็ไม่ได้หวือหวา แต่เน้นดูแลกันในรายละเอียดเล็กๆ เช่น ถามไถ่กันทุกวัน กินข้าวแล้วกา และอยู่ข้างๆ กันตอนเหนื่อยๆ นี่แหละที่ทำให้ “คบกันนาน” ได้จริงเจ้า ถ้าใครอยากฝึกพูดคำเมืองแบบน่ารักๆ ลองเริ่มจากประโยคสั้นๆ ก่อน เช่น “สวัสดีเจ้า” “ขอบคุณเจ้า” “ไปไหนมาเจ้า” แล้วค่อยเพิ่มคำว่า “ข้าเจ้า” เข้าไป เวลาพูดออกมาจะรู้สึกถึงเสน่ห์ของเชียงใหม่ขึ้นมาทันที สุดท้าย ไม่ว่าเฮาจะเป็นสาวน้อยหรือสาวแก่เชียงใหม่ ข้าเจ้าว่าความน่าฮักมันอยู่ที่ทัศนคติและความจริงใจเนอะเจ้า ขอให้ทุกคนภูมิใจในตัวเอง และภูมิใจในถิ่นที่อยู่ของเฮาเหมือนกันเจ้า