So lazy
Born to be lazy, can not be lazy, mother damn!!
หลายคนอาจจะรู้สึกเหมือนกันว่าการขี้เกียจนั้นไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเสมอไป โดยเฉพาะใครที่เกิดมาเป็น "เขียบ" หรือกลุ่มคนที่มีหน้าที่หรือความรับผิดชอบที่ต้องทำมาก เราเข้าใจความรู้สึกนี้ดี เพราะแม้แต่ตัวเราเองก็เคยเจอสถานการณ์ที่อยากพักผ่อนมากแค่ไหน แต่ก็ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้ใครมาด่า หรือผิดหวัง โดยเฉพาะแม่ที่มักจะเป็นคนที่คอยเตือนบ่อย ๆ ว่าหากขี้เกียจแล้วจะลำบากในอนาคต แต่ในฐานะคนที่เคยผ่านประสบการณ์นี้มา เราพบว่าการรับมือกับความขี้เกียจต้องเริ่มจากการจัดลำดับความสำคัญของงานที่ต้องทำจริง ๆ ควบคู่กับการบริหารเวลาพักผ่อนอย่างเหมาะสม เช่น หากมีงานที่สำคัญและต้องรีบทำ ควรแบ่งเวลาออกเป็นช่วงทำงานเต็มประสิทธิภาพ และช่วงพักช่วงสั้น ๆ เพื่อไม่ให้ร่างกายและจิตใจอ่อนล้า ซึ่งทำให้ได้ผลดีมากกว่าการทำงานต่อเนื่องโดยไม่พักเลย นอกจากนี้ควรหาแรงจูงใจให้กับตัวเอง เช่น การตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ เพื่อให้สำเร็จในแต่ละวัน และไม่ลืมให้รางวัลตัวเองเมื่อทำสำเร็จ สิ่งนี้จะช่วยกระตุ้นให้รู้สึกอยากลุกขึ้นมาทำสิ่งต่าง ๆ มากขึ้น สุดท้าย การปรับความคิดต่อความขี้เกียจก็มีผล เราเคยคิดว่าการขี้เกียจคือเรื่องแย่ แต่ลองมองว่าการให้เวลาตัวเองพักผ่อนเพื่อเติมพลังก็สำคัญมากเช่นกัน โดยไม่ต้องรู้สึกผิดหรือกลัวการถูกตำหนิจากคนรอบข้าง การสร้างสมดุลระหว่างความรับผิดชอบและเวลาสำหรับตัวเองจะช่วยให้ชีวิตดีขึ้นและลดความเครียดในแต่ละวันลงได้จริง ๆ